☆☆☆☆☆
Versace پاپ_باروک؛رنگ های الکتریکی، چاپ های مدوسا،پارچه های بُراق و انفجاری از انرژی که صحنه را منفجر میکند.
Yves Saint Laurent زیبایی شناسی شبانه؛کت های تیز، سیگارگونهگی خط و برش،آندروژونیسم ظریف و روح خنک شده پاریسی که همیشه برق میزند.
Alexander McQueen درام شاعرانه؛خیاطی دقیق بریتانیایی، روایت های تاریک_زیبا،سیلوستر های تند و برخورد تئاتری با لباس به عنوان موجود زنده.
Balenciaga اسکلت بندی معمارانه؛ حجم های اغراق شده،شانه های ساختاری،مینیمالیسم آینده نگر و خوانشی جسورانه از بدن به عنوان فرمانده هندسی.
Louis Vuitton لوکسِ سفر؛اصالت چمدان سازی، الگوهای های مونوگرام،ترکیب فناوری و دست سازه های دقیق و سیلوئت های مدرنی که میراث عملکردی دارند.
Gucci باغی بَریده از خیال؛ ترکیب ماکسیمالیسم،تاریخگرایی التقاطی،نماد های حیوانی و بازیگوشی جسورانه که لباس را به تجربهای روایی تبدیل میکند.
Prada اندیشه محور و ضد کلیشه؛ برخورد هوشمندانه با زشتی_زیبایی،پارچه های صنعتی،برش های کاربردی و بازنگری مدرن در اشکال روزمره.
Dior معمار"نیویورک"؛ تاکید بر کمر باریک،دامن پُف دار، ظرافت مجسمهگون و بازتعریف زنانهگی کلاسیک با زبان ساختاری و دقیق.
Chanel خانهای بنیادین در لوکس سازی زنانه؛ ترکیب وقار مینیمال،پارچه تویید،کت و شلوار نمادین و سیلوئت هایی که آزادی وقدرت را همزمان بازتاب میدهد.
ربطی به طراحی لباس نداره کسی هست آخه نشناسه اینارو-
دیگه منم منظورم همینه که باید بشناسه اگه نشناسه
دیگه به درد طراح لباس بودن نمیخوره😂