چطور خودمان را با دیگران مقایسه نکنیم ؟.

درود به همگی . یکی دیگه از مشکلات روزمره ما مقایسه کردن هست . و با مقایسه کردن خودمون با دیگران علاوه بر کم شدن اعتماد به نفس ، نمیتونیم از زندگی هم لذت ببریم . پس من راهکار هایی رو در این پست به شما معرفی میکنم تا دیگه خودتون رو با دیگران مقایسه نکنید .

هر بار که ذهنت شروع به مقایسه می‌کند فقط کافیست که متوجه اش شوی و به خودت بگویی :الان دارم مقایسه میکنم . همین آگاهی قدرت این عادت را کم می‌کند. و یا این جمله ها را با خودت مرور کنی : لازم نیست به هر فکری پاسخ دهم . میتوانم مکث کنم و نفس عمیق بکشم . برمیگردم به خودم و مسیر خودم . این فقط یک فکر است نه یک حقیقت .

به جای اینکه خودت را با دیگران مقایسه کنی ، ببین نسبت به چند ماه یا چند سال اخیر چه تغییراتی کرده ای ، رشد واقعی شخصی است نه رقابتی . به عنوان مثال : زمانی که امتحانی که قبلا ۱۷ گرفته بودی و حال ۱۹ میگیری اما افراد دیگر ۲۰ می‌گیرند؛ تو در همان لحظه باید به خودت افتخار کنی که پیشرفت داشته ای نه اینکه با افراد دیگر خودت را مقایسه کنی . ما انسان ها هر کدام مان در محیط و شرایط مختلفی زندگی می‌کنیم و با ادم های متفاوتی در ارتباط هستیم پس مقایسه کردن افراد با یکدیگر کاری نا عادلانه است .

ما معمولا پشت صحنه زندگی دیگران را نمی‌بینیم. فقط بهترین لحظاتشان( به خصوص در شبکه های اجتماعی ) . یاد آوری این موضوع مقایسه را واقعی تر می‌کند. حال چرا این مقایسه نا عادلانه است؟ ما معمولا درون خودمان را با بیرون افراد دیگر مقایسه میکنیم . ترس‌ها، تردیدها و خستگی‌های خودمان را می‌شناسیم ولی از دیگران فقط نتیجه‌ها، موفقیت‌ها و لحظه‌های خوب را می‌بینیم.

از خودت بپرس موفقیت برای من یعنی چه ؟ وقتی معیار هایت مال خودت باشد ، زندگی دیگران کمتر ذهنت را درگیر می‌کند. چرا نداشتن تعریف شخصی ما را وارد مقایسه می‌کند؟ وقتی خودمان ندانیم «موفقیت برای من یعنی چه»، ناخودآگاه از تعریف‌های آماده‌ی دیگران استفاده می‌کنیم: جامعه: پول، مدرک، جایگاه اطرافیان: ازدواج، بچه، مهاجرت شبکه‌های اجتماعی: دیده‌شدن، سبک زندگی خاص در این حالت، هر کسی که به آن معیارها نزدیک‌تر باشد، تبدیل می‌شود به مرجع مقایسه و احساس کمبود.

هر روز ۳ چیز کوچک یا بزرگ که داری رو بنویس. قدردانی تمرکز ذهن را از نداشته ها به داشته ها می برد . چرا قدردانی مقایسه را کمتر می‌کند؟ مقایسه از جایی می‌آید که ذهن مدام روی «کمبود» زوم می‌کند. قدردانی قرار نیست زورکی یا مثبت‌نمایی باشد. لازم نیست بگویی «همه‌چیز عالیه». کافی است واقعی و کوچک باشد.

اگر بعضی پیج ها یا ادم ها و یا فضا ها تو را وارد چرخه مقایسه می کنند ، فاصله گرفتن از انها کار کاملا درستی است . حالا منظور از محرک چیست؟ محرک هر چیزی است که مقایسه را روشن می‌کند؛ نه چون بد است، بلکه چون ذهنِ تو فعلاً با آن آسیب‌پذیر می‌شود. محرک می‌تواند باشد: بعضی پیج‌های اینستاگرام بعضی آدم‌ها بعضی گفتگوها حتی بعضی فکرها یا خیال‌پردازی‌ها مهم: مشکل از تو نیست؛ این یک واکنش انسانی است.

با خودت همان طور حرف بزن که با یک دوست صمیمی حرف میزنی، خود سرزنشی مقایسه را بد تر می‌کند. چرا نبودِ مهربانی با خود، مقایسه را شدید می‌کند؟ وقتی درونت صدای منتقد قوی است: هر مقایسه تبدیل می‌شود به سرزنش هر تفاوت می‌شود «کم‌بودن» هر عقب‌ماندن می‌شود «من مشکل دارم» اما مهربانی با خود، این چرخه را می‌شکند. مهربانی با خود یعنی چی؟ مهربانی با خود یعنی: پذیرفتن انسان‌بودن، نه کامل‌بودن فهمیدن به‌جای دعوا کردن همراهی کردن، نه فشار آوردن نه تنبلی است، نه توجیه؛ بلکه حمایت درونی است. به این فکر کن که اگر دوستت هم همین شرایط رو داشت چه حرف هایی را به او میگفتی ؟ احتمالا درکش می کردی و تحقیرش نمی کردی .