تاریخچه زبان کره ای :

زبان کره‌ای زبانی غنی با تاریخچه‌ای طولانی است. همانند هر زبان دیگری، زبان کره‌ای نیز بر اثر زمان دستخوش تغییرات بسیاری شده است. وقتی زبان کره‌ای را یاد می‌گیرید، می‌تواند جالب و مفید باشد که درباره تاریخچه و پیچیدگی‌های آن بیاموزید. در اینجا 10 حقیقت درباره زبان کره‌ای آورده شده است:

۱. تفاوت‌های جزئی زبانی بین کره شمالی و کره جنوبی وجود دارد بزرگترین تأثیرات بر زبان کره‌ای از انگلیسی و چینی به ترتیب آمده‌اند. در حالی که زبان در کره جنوبی این موضوع را منعکس می‌کند، کره شمالی سعی کرده است زبان را از واژه‌های قرضی پاک نگه دارد. این بدان معناست که ممکن است راه‌های متفاوتی برای بیان برخی چیزها در شمال در مقابل جنوب وجود داشته باشد. اما نگران نباشید، تفاوت‌ها به قدری اساسی نیستند که نتوانید زبان کره‌ای را یاد بگیرید و استفاده کنید. همچنان زبان رسمی هر دو منطقه است.

۲. زبان نوشتاری بر پایه الفبا است، نه فقط تصاویر بسیاری از افراد با دیدن نوشته‌های کره‌ای فرض می‌کنند که ریشه‌های آن در تصاویر یا ایده‌های تصویری است، همانند کاراکترهای چینی و ژاپنی. اما آنچه که هنگام نگاه کردن به یکی از کاراکترهای آنها می‌بینید، تصویر نیست؛ بلکه ترکیبی از صداها است، و حروفی که یک هجا را تشکیل می‌دهند.

۳. سیستم احترام‌آمیز می‌تواند تمام تفاوت‌ها را ایجاد کند پیچیدگی‌های پیشرفته‌تری نیز وجود دارد که از سیستم احترام‌آمیز نشأت می‌گیرد. سیستم احترام‌آمیز تعیین می‌کند چگونه باید با فردی، بسته به رابطه‌تان با آن شخص، صحبت کنید. چندین سطح گفتار وجود دارد، هر کدام برای سطح احترام متفاوتی است. برای آموختن بیشتر درباره سطوح گفتاری کره‌ای اینجا کلیک کنید. برای مثال، برای صحبت با یک بستگان، کلمات کاملاً متفاوتی را نسبت به زمانی که با کارفرمایتان صحبت می‌کنید، استفاده می‌کنید. این سیستم می‌تواند بسیار پیچیده باشد. آن را یاد بگیرید تا به طور تصادفی دچار لغزش نشوید و با استفاده از عبارات آشنا به جای احترام‌آمیز، بی‌احترامی نشان ندهید.

۴. زبان کره ای تحت تأثیر زبان چینی است زبان کره‌ای در طی تاریخ به شدت تحت تأثیر زبان چینی بوده است. در واقع، بخش بزرگی از واژگان کره‌ای از واژه‌هایی با ریشه چینی تشکیل شده است. این به این دلیل است که به مدت قرن‌ها، کره یک ایالت وابسته به چین بوده است. در نتیجه، دو فرهنگ تأثیر عمیقی بر یکدیگر داشته‌اند. حتی امروزه، بسیاری از کره‌ای‌ها هنوز از کاراکترهای چینی در نوشته‌های خود استفاده می‌کنند. با این حال، زبان کره‌ای همچنین تحت تأثیر سایر زبان‌ها، مانند انگلیسی و ژاپنی بوده است. با ادامه مدرن شدن کره و گرفتار شدن در جهانی‌شدن، دیدن اینکه زبان کره‌ای در آینده چگونه تکامل می‌یابد جالب خواهد بود.

۵. زبانی منزوی است در اینجا حقایق بیشتری جالب در مورد زبان کره‌ای آورده شده است! زبان کره‌ای به چندین طریق منحصر به فرد است. برای مثال، آنچه زبان‌شناسان به آن “زبان منزوی” می‌گویند، یعنی اینکه این زبان به هیچ یک از زبان‌های شناخته شده دیگر نزدیک نیست. این در تضاد با زبان‌هایی مانند انگلیسی، فرانسوی، و اسپانیایی است که همگی به خانواده زبان‌های هندو-اروپایی تعلق دارند. همچنین باور بر این است که زبان کره‌ای بیش از ۲,۰۰۰ سال نسبتاً بدون تغییر باقی مانده است. این ثبات در میان زبان‌ها، که معمولاً با گذر زمان تکامل یافته و تغییر می‌کنند، غیرمعمول است. علاوه بر این، الفبای کره‌ای (شناخته شده به عنوان هانگول) به طور خاص بارز است. این الفبا در قرن ۱۵ توسط پادشاه سجونگ بزرگ اختراع شد و شامل ۲۴ حرف (۱۴ حروف صامت و ۱۰ حروف مصوت) است. در نهایت، کره دارای یک سیستم پیچیده از احترام‌ها است که برای نشان دادن احترام به بزرگترها یا ارشدترها استفاده می‌شود. تمام این ویژگی‌ها زبان کره‌ای را منحصر به فرد و جالب می‌کند.

۶. فعل‌ها همیشه در انتهای جمله قرار می‌گیرند زبان کره‌ای به بسیاری از روش‌ها منحصر به فرد است، اما یکی از ویژگی‌های بارز آن، نحوه قرارگیری فعل‌ها همیشه در انتهای جمله است. این می‌تواند منجر به جملات بسیار طولانی شود، اما همچنین به گویندگان اجازه می‌دهد تا تمرکز اظهارات خود را تنها با جابجایی فعل به یک مکان متفاوت تغییر دهند. برای مثال، یک گوینده که می‌خواهد بر روی فاعل یک جمله تأکید کند، فعل را اول قرار می‌دهد، در حالی که کسی که می‌خواهد توجه را به مفعول جلب کند، فعل را در آخر قرار می‌دهد. این ترتیب کلمات انعطاف‌پذیر می‌تواند برای یادگیرندگان خارجی پیچیده باشد، اما همچنین قدرت بیانی زیادی را فراهم می‌کند. با کمی تمرین، هر کسی می‌تواند از این ویژگی زبان کره‌ای برای افزودن ظرافت و عمق به سخنان خود استفاده کند.

۷. دو سیستم شمارش وجود دارد زبان کره‌ای دارای دو سیستم شمارش مختلف است: شمارش بومی کره‌ای و شمارش سینو-کره‌ای. اعداد بومی کره‌ای برای شمارش چیزهایی مانند افراد و حیوانات استفاده می‌شوند، در حالی که اعداد سینو-کره‌ای برای شمارش همه چیزهای دیگر، مانند پول و روزهای هفته، استفاده می‌شوند. دو سیستم شمارش کاملاً متفاوت هستند، که می‌تواند برای یادگیرندگان زبان کره‌ای گیج‌کننده باشد. برای مثال، عدد «یازده» به زبان بومی کره‌ای «یول» است، اما به سینو-کره‌ای «یول هانا» است. علاوه بر این، برخی کلمات می‌توانند با استفاده از هر دو سیستم شمرده شوند. برای مثال، کلمه «فرد» می‌تواند به عنوان «یک نفر» یا «ده نفر» شمرده شود. بنابراین، یادگیری هر دو سیستم شمارش برای شمردن به درستی به زبان کره‌ای مهم است.

۸. تا قرن پانزدهم، زبان الفبا نداشت آیا می‌دانستید که زبان کره‌ای تا قرن پانزدهم الفبا نداشت؟ پیش از آن، کره‌ای‌ها از کاراکترهای چینی برای نوشتن استفاده می‌کردند. در سال ۱۴۴۳، پادشاه سجونگ بزرگ گروهی از دانشمندان را مامور ساختن الفبای جدیدی برای زبان کره‌ای کرد. آنها با سیستمی از ۲۸ حرف، که «هانگول» نامیده شد، به نتیجه رسیدند. الفبای جدید امکان خواندن و نوشتن را برای افراد از تمام طبقات اجتماعی فراهم کرد. امروزه، هانگول همچنان در کره شمالی و جنوبی استفاده می‌شود. این سیستم نوشتاری یکی از منطقی‌ترین و آسان‌ترین سیستم‌های نوشتاری برای یادگیری در جهان به شمار می‌رود!

۹. اکنون یک تعطیلی کره‌ای برای جشن گرفتن الفبا وجود دارد دولت کره تصمیم گرفت تا تعطیلی به نام «روز هانگول» ایجاد کند. روز هانگول در تاریخ ۹ اکتبر جشن گرفته می‌شود، که روزی است که الفبای کره‌ای در سال ۱۴۴۶ ساخته شده است. در این روز، کره‌ای‌ها در سراسر جهان با یادگیری بیشتر درباره زبان و فرهنگ کره‌ای، جشن می‌گیرند. اگر علاقه‌مند به یادگیری بیشتر در مورد زبان کره‌ای هستید، روز هانگول زمان عالی برای شروع است!

۱۰. هانگول به عنوان «بهترین الفبای جهان» شناخته می‌شود الفبای کره‌ای، که به نام هانگول شناخته می‌شود، اغلب به عنوان «بهترین الفبای جهان» ستایش می‌شود. و دلیل آن دشوار نیست. هانگول به گونه‌ای خاص طراحی شده است تا یادگیری و استفاده از آن آسان باشد و به عنوان یکی از علمی‌ترین سیستم‌های نوشتاری موجود در نظر گرفته می‌شود. این الفبا شامل تنها ۲۴ حرف است که می‌توان آنها را ترکیب کرد تا هزاران کلمه مختلف تشکیل داد. و برخلاف بسیاری از سیستم‌های نوشتاری دیگر، در نحوه تلفظ حروف هیچ ابهامی وجود ندارد. علاوه بر این، الفبا بسیار کارآمد است و از تعداد نمادهای بسیار کمتری نسبت به اکثر زبان‌های دیگر استفاده می‌کند. در نتیجه، تخمین زده شده است که یک سخنران متوسط کره‌ای می‌تواند دو برابر سریع‌تر از یک سخنران انگلیسی بخواند و بنویسد. بله، هانگول یک دستاورد قابل توجه است، و عجیب نیست که به عنوان یکی از بهترین الفباهای جهان در نظر گرفته می‌شود.