وقتی از دزدیدن اطلاعات حرف میزنیم، یاد هکرها و اینترنت میفتیم. اما اطلاعات فقط داخل فایلها و کابلها نیستن. هر دستگاه الکترونیکی که روشنه، برق مصرف میکنه و این انرژی به صورت نور، میدان الکترومغناطیسی و حتی ارتعاشات کوچیک به محیط منتقل میشه. این اثرها فقط روشنایی یا گرما نیستن؛ اونها الگوی فعالیت سیستم رو هم با خودشون حمل میکنن. وقتی تایپ میکنیم یا ویدئو میبینیم، صفحه تغییر میکنه یا صدا پخش میشه، این تغییرات روی محیط ثبت میشن، حتی اگر ما متوجهشون نشیم. پس سوال اینه: آیا میشه از نور و اثرهای فیزیکی اطراف برای فهمیدن فعالیتها استفاده کرد؟
نور موج الکترومغناطیسیه که سه ویژگی اصلی داره: شدت، طول موج و زمانبندی. هر تغییری در این ویژگیها میتونه اطلاعات رو منتقل کنه. در فیبر نوری، دادهها عمدا روی نور سوار میشن، اما در مانیتورها، گوشیها یا لامپها، همین اتفاق به صورت ناخواسته اتفاق میفته. وقتی تصویر روی صفحه تغییر میکنه یا فعالیت پردازنده افزایش پیدا میکنه، الگوی نور خروجی هم تغییر میکنه. چشم ما این تغییرات رو نمیبینه، اما ابزارهای دقیق میتونن اونها رو ثبت کنن و اطلاعات فعالیت رو استخراج کنن. این یعنی نور نه فقط برای دیدن، بلکه بطور فیزیکی میتونه حامل داده باشه.
نور مانیتور تنها مستقیم به چشم نمیرسه، بلکه به دیوار، شیشه، میز و حتی صورت افراد برخورد میکنه و بازتاب میشه. این بازتاب ها هنوز شامل اطلاعات تصویر هستن، فقط ضعیفتر و پراکنده. با ابزار نوری حساس و پردازش تصویر میشه این بازتابها رو ثبت و بازسازی کرد و حدس زد تصویر اصلی چی بوده. این پدیده بر پایه قوانین اپتیک و فیزیک موجی کار میکنه، نور بازتابشده هنوز ساختار اطلاعاتی خودش رو حفظ کرده، حتی اگه برای مغز ما غیرقابل تشخیص باشه پس محیط اطراف، ناخواسته میتونه واسطه انتقال اطلاعات بشه.
وقتی کامپیوتر یا گوشی روشنه، مصرف برقش ثابت نیست؛ پردازنده، کارت گرافیک و بقیه قطعات بارهای مختلفی دارن و مصرف برق نوسان میکنه، این نوسانات روی شدت نور لامپ اتاق اثر میذاره. با تحلیل این تغییرات کوچیک، میشه حدس زد چه نوع فعالیتی روی سیستم در جریانه: تایپ، دیدن ویدئو، بازی یا بیحرکت بودن سیستم. در اینجا نور لامپ به یک کانال جانبی انتقال اطلاعات تبدیل میشه؛ یک مسیر پنهان و فیزیکی که اطلاعات فعالیت دیجیتال رو بدون دخالت کاربر منتقل میکنه
نور بازتاب شده از یک جسم میتونه لرزشهای خیلی کوچیک جسم رو ثبت کنه. این لرزش ها ممکنه ناشی از صدا باشن. اگر نور روی جسم تابیده بشه و با دوربین های دقیق ثبت بشه، میشه این تغییرات ریز رو به سیگنال صوتی تبدیل کرد و صدای محیط رو بازسازی کرد. به عبارت دیگه، اطلاعات صوتی ابتدا به لرزش مکانیکی جسم منتقل میشن و بعد به تغییر در نور بازتابشده تبدیل میشه. این همون جاییه که نور نه فقط برای دیدن، بلکه به عنوان حسگری فوق العاده حساس عمل میکنه.
همهٔ این اثرات بر چند اصل ساده اما مهم بنا شدن: 1. هر سیستم الکترونیکی میدان الکترومغناطیسی ایجاد میکنه 2. هر فعالیت سیستم باعث تغییر در نور و موج های اطراف میشه 3. نور و محیط اطراف این تغییرات رو حمل میکنن و در دسترس تحلیل قرار میدن به این مسیرهای غیرمستقیم نشت اطلاعات "کانال جانبی" میگن برای اینکه داده از مسیر اصلی منتقل نمیشه، بلکه از طریق اثرهای فیزیکی محیط انتقال داده میشه
این روش ها به ابزارهای دقیق، حسگرهای حساس و تحلیل پیچیده نیاز دارن. با موبایل یا چشم معمولی نمیشه اطلاعات واقعی استخراج کرد. در محیطهای شلوغ، نویز زیاده و تحلیل سختتر میشه، اما توی آزمایشگاه یا شرایط کنترل شده، ثابت شده که میشه فعالیت سیستم رو از روی اثرهای فیزیکی بازسازی کرد.