ممکن است برای شما پیش آمده باشد که هنگام خواب یا در حالات مختلف دچار پرش اندام ها شوید و یا ناگهان حس کنید دست یا پایتان تکان میخورد. در این پست به علت ها و درمان این موضوع میپردازیم.
میوکلونوس یک اسپاسم عضلانی ناگهانی است. حرکات ناشی از آن غیر ارادی هستند و نمی توان آن را متوقف یا کنترل کرد. این عارضه معمولا یک یا گروهی از عضلات را در گیر می کند. حرکات الگوی تکراری دارند یا به صورت تصادفی رخ می دهند.
میوکلونوس، خود یک بیماری نیست، بلکه معمولاً نشانه یک اختلال زمینه ای است. سکسکه یک نوع خفیف میوکلونوس است؛ یک انقباض عضلانی که پس از مدتی برطرف می شود. با این حال، برخی از اشکال میوکلونوس با ایجاد اسپاسمهای مکرر و شوک مانند، توانایی خوردن، صحبت کردن و راه رفتن را مختل می کنند.
میوکلونوس خود به خود یا در نتیجه موارد زیر ایجاد می شود: عفونت سکته ضربه به نخاع یا سر تومورهای مغز یا نخاع نارسایی کلیه نارسایی کبد بیماری ذخیره چربی اثرات نامطلوب داروها یا مواد شیمیایی هیپوکسی (عارضه ای که در آن بدن، از جمله مغز، دچار کمبود اکسیژن می شود) بیماری های التهابی خود ایمنی، مانند مولتیپل اسکلروزیس و سندرم سوء جذب در بیماری سلیاک اختلالات متابولیک
در ادامه انواع میوکلونوس معرفی و توصیف میشوند: میوکلونوس اکشن : شدیدترین نوع است. بازوها، پاها، صورت و صدا را درگیر می کند. تکان های عضلانی با تلاش برای انجام حرکات کنترل شده و ارادی بدتر می شود. اغلب به دلیل کمبود اکسیژن یا جریان خون در مغز ایجاد می شود
میوکلونوس رفلکس کورتیکال : از لایه بیرونی بافت مغز نشات می گیرد. تصور می شود که نوعی صرع است. اسپاسم در چند ماهیچه یک قسمت بدن یا تعداد زیادی از ماهیچه ها در سراسر بدن ایجاد و با تلاش برای حرکت به روشی خاص بدتر شود.
میوکلونوس اساسی : بدون بیماری زمینه ای و با علت ناشناخته رخ می دهد. معمولاً در طول زمان ثابت می ماند و بدتر نمی شود. میوکلونوس کامی : بر کام نرم، قسمت پشتی سقف دهان، تأثیر می گذارد و باعث انقباضات منظم و ریتمیک در یک یا هر دو طرف کام می شود. بر برخی موارد صورت، زبان، گلو و دیافراگم را درگیر را نیز می کند. اسپاسم ها سریع هستند و تعداد آنها تا 150 بار در یک دقیقه می رسد. برخی از افراد با انقباض ماهیچه ها صدای تق تق در گوش می شنوند.
میوکلونوس فیزیولوژیک : در افراد سالم رخ می دهد و معمولاً نیازی به درمان ندارد. این نوع شامل سکسکه، شروع خواب، اسپاسم مرتبط با اضطراب یا ورزش و انقباض عضلات نوزاد در هنگام خواب است. صرع پیشرونده میوکلونوس (PME) : گروهی از بیماری ها که با گذشت زمان بدتر و گاهی کش.نده می شود. آنها اغلب در کودکی یا نوجوانی شروع می شوند. این بیماری ها با ایجاد میوکلونوس، تشنج صرع و علائم شدید، گفتار و حرکت را دشوار می کنند.
علائم(دارای سطوح خفیف تا شدید): غیر قابل پیش بینی ناگهانی کوتاه مدت غیر قابل کنترل شبیه به تکان های شوک مانند نامنظم از نظر شدت و تعداد تکرار موضعی در یک قسمت از بدن در تمام بدن پخش شود ایجاد اختلال در غذا خوردن، گفتار یا حرکت عادی
درمان ها: داروها : برای کاهش اسپاسم یک داروی آرام بخش یا ضد تشنج تجویز می شود. جراحی ها : اگر میوکلونوس مربوط به تومور یا ضایعه قابل جراحی در مغز یا نخاع باشد، پزشک جراحی را توصیه می کند. جراحی همچنین برای موارد خاصی از میوکلونوس که صورت یا گوش را درگیر می کنند مفید است. درمان های جایگزین : تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس) در درمان برخی از موارد میوکلونوس که یک ناحیه خاص را تحت تأثیر قرار میدهند مؤثر است. این تزریق مانع از انتشار پیام رسان های شیمیایی مسبب اسپاسم عضلانی می شود.
لوئی ☆! 
عالی بود