دیدمت...؟! p2

بریم سراغ بقیه اش...:)

اشک ها پشت سر هر روی گونه اش ریخت کلاه گپ اش رو جلوتر کشید از پنجره ی اتوبوس به بیرون نگاه کرد آسمون هم داشت برای تو گریه می کرد...:) همه جا اعلامیه های فوت تو بود...🤕 به ق.ت.ل رسیده بودی و ق.ا.ت.ل ات پیدا نشده بود...

گریه اش بیشتر شد ولی گریه بی صدا چون توی اتوبوس بود به گوشی اش نگاه کرد شماره ی پخش شده اش رو توی واتساپ ذخیره کرده بود عکس پروفایلت یونتان بود.... نمی دونست چی بنویسه... با اینکه میدونست تو نیستی که جوابش رو بدی اتوبوس سر ایستگاهی که دمه پارک بود وایساد بلند شد و پیاده شد

با اینکه نم نم بارون میومد رفت توی پارک به سمت زمین بازی بچه ها ،بچه ها بارونی پوشیده بودن و بازی می کردن هوا تاریک بود🌃 بی توجه به خیسی نیمکت روی نیکتی که رو به زمین بازی بود نشست اطرافش خلوت بود کلاه هودی اش رو روی سرش گذاشت رفت توی لیست تماس هاش شماره اش رو گرفت لبخند تلخی زد و زمزمه کرد: آت فکرشو بکن مثل کتاب سم هستم بفرمایید تلفنش رو جواب بده(یه کتاب به شدت معروف دوست پسر دختره میمیره دختره یه روز زنگ میزنه به پسره چون برای آخرین بار با هم خدافظی نکرده بودن و پسره جواب میده)

بقیه ارمی ها می گفتن وقتی زنگ می زنن زنی می گفت: مشترک مورد نظر در دسترس نمی باشد.... با اینکه میدونست جوابش مثل بقیه آرمی ها هست با دستای لرزون روی دکمه ی سبز زد و تماس برقرار شد صدای بوق تماس با تاخیر میومداحساس می کرد زمان داره کش میاد...