کرم شبتاب

تو این پست میخوایم درباره کرم های شبتاب یاد بگیریم .

کرم‌های شب تاب معمولاً در شب‌های فصل تابستان بیشتر دیده می‌شوند. زمانی که بعد از غروب خورشید و تاریک شدن هوا، به جستجوی سایر حشرات،کرم‌ها و حلزون‌ها می‌روند تا خود را سیر کنند. کرم‌های شب‌تاب در هر مناطق معتدل و گرمسیری در سراسر جهان یافت می‌شوند.

کرم‌های شب‌تاب معمولاً به رنگ سیاه یا قهوه‌ای و دارای بدنی کشیده اند . آن‌ها برخلاف بسیاری از انواع سوسک‌ها دارای بدن نرمی هستند. لارو کرم شب‌تاب در مکان‌های مرطوب و تاریک‌ در زیر خاک، زیر پوست درختان و حتی در مناطق باتلاقی زندگی می‌کند. لاروها نیز همانند افراد بالغ گونه خود می‌درخشند. در واقع کرم شب‌تاب در تمام مراحل چرخه زندگی خود نور تولید می‌کند.

بیش‌تر کرم‌های شب‌تاب بالغ فعالیت تغذیه‌ای ندارند. لارو‌های کرم شب‌تاب در خاک زندگی می‌کنند و از حلزون‌ها، راب‌ها، کرم‌های خاکی و سایر موجودات خاکزی تغذیه می‌کنند. آن‌ها با تزریق آنزیم‌های گوارشی خود به بدن طعمه، محتویات بدن آن را تجزیه کرده و سپس بقایای مایع طعمه را مصرف می‌کنند. لارو برخی از کرم‌های شب‌تاب از کنه‌ها یا گرده گل‌ها تغذیه می‌کنند.

کرم‌های شب‌تاب معمولاً در خاک‌های مرطوب تتخم‌گذاری می‌کنند. تخم‌ها پس از چند هفته تفریخ شده و لاروهای نوظهور زمستان‌گذرانی می‌کنند. کرم شب‌تاب ممکن است چندین سال در مرحله لاروی باقی بماند. این حشرات در بهار تبدیل به شفیره می‌شوند. افراد بالغ پس از ده روز تا چند هفته از شفیره خارج می‌شوند.

کرم شب‌تاب بیشتر به دلیل خصوصیت تولید نورشان شناخته می‌شوند. نرها به منظور جلب توجه مادها از انتهای شکم خود نور با الگوهای خاصی نور تولید می‌کنند. افراد جنس ماده با بازگرداندن الگوهای نوری نرها آن‌ها را در تاریکی به سمت خود هدایت می‌کنند. کرم‌های شب‌تاب ماده ممکن است شبیه به لارو‌ها به نظر برسند، با این تفاوت که دارای چشمان مرکب هستند.

بسیاری از کرم‌های شب‌تاب ها از ترکیبات دفاعی خود برای دور کردن شکارچیان خود مانند عنکبوت‌ها و یا پرندگان استفاده می‌کنند. این ترکیبات دفاعی استروئیدی lucibufagins نامیده می‌شوند و سبب استفراغ شدید در شکارگر می‌شوند.