چرا علم همیشه حقیقت را نمیگوید؟

صدای منو از رادیو تهیون دارید . امروز یه تست متفاوت ساختم چون حس میکردم دو تای قبلی خیلی با محتوا نبودن . خب امیدوارم از این پست لذت ببرین .

علم یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای بشر است، اما خیلی‌ها فکر می‌کنند علم یعنی حقیقت قطعی و نهایی. در واقع، علم هیچ‌وقت چنین ادعایی نمی‌کند.(نمیدونم چرا کیفیت عکس ها تو گالریم خوبه اینجا میاد پایین)

علم همیشه می‌گوید: «با داده‌ها و شواهد فعلی، بهترین توضیح این است.» هیچ‌گاه نمی‌توان گفت: «این حقیقت مطلق است.» وقتی اطلاعات جدید به دست می‌آید، نظریه‌ها اصلاح می‌شوند. این اصلاح نشانه ضعف نیست، بلکه نشانه قدرت و انعطاف علم است.

دانشمندان برای توضیح جهان از مدل‌ها و فرضیات استفاده می‌کنند. یک مدل، ابزار فهمیدن است، نه خودِ واقعیت. به همین دلیل، نقشه شهر، خودِ شهر نیست و اتم شبیه منظومه شمسی هم تنها یک تصویر ساده‌شده از واقعیت است.

علم فقط می‌تواند چیزهایی را بررسی کند که قابل اندازه‌گیری باشند. وقتی ابزارهای جدید ساخته می‌شوند، پدیده‌های تازه دیده می‌شوند و نظریه‌های قدیمی ناقص به نظر می‌آیند. این محدودیت طبیعی علم است، نه شکست آن.

دانشمندان هم انسان هستند؛ با تعصب، خطا و احساساتشان. فشارهای اجتماعی، رقابت علمی و حتی اشتباهات ساده می‌توانند روی نتیجه تحقیق اثر بگذارند. علم اما مکانیزمی دارد که خود را اصلاح می‌کند و همین باعث می‌شود در بلندمدت به واقعیت نزدیک شود.

علم همیشه درست نیست، چون قرار نیست حقیقت نهایی را بگوید. کار علم این است که بهترین حدس ممکن را ارائه دهد، داده‌ها را تحلیل کند، مدل بسازد و خود را اصلاح نماید. در واقع، قدرت علم در شک کردن دائمی و اصلاح خود است، نه در گفتن حقیقت مطلق.

خب تموم شد امیدوارم از این پست لذت برده باشین ، حتما بگین که دوست دارین از این. مدل تست ها درست کنم یا نه برگردیم به تنظیمات کارخانه.💫 منبع هم Ai و chat GPT کوچولوی شما:)