تیکه کتاب

تکه هایی از کتاب ابله از داستایفسکی 😶‍🌫️

می‌خواهم حداقل یک‌نفر را داشته باشم که بتوانم با او درمورد همه‌چیز صحبت کنم، درست همان‌طور که با خودم حرف می‌زنم. ابله - داستایفسکی

به نظر من دیوانه نبود، بلکه بی‌اندازه رنج کشیده بود تمام دردش همین بود و بس. ابله- داستایفسکی

آدمی گاه آنقدر به پاکی خود می‌نازد که همان پاکی بزرگ‌ترین گناهش می‌شود. ابله - داستایفسکی

ما انسان‌ها، حتی وقتی بدبختیم، باز هم رؤیا می‌بافیم؛ این یکی از رازهای زنده بودن ماست. ابله - داستایفسکی

ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺍﺷﺘﯿﺎﻕ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﻭﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺁﻣﺪه ﺑﻮﺩ، ﻭ ﺑﺮﻭﺩ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ، ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺑﻬﺘﺮ، ﺟﺎﯾﯽ ﺩﻭﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩه ﻭ ﻓﻮﺭا ﺑﺮﻭﺩ، ﺑﯽﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ. ابله - داستایفسکی

ولی من خوبم. اگر راستش را بخواهید همیشه خوبم و این تنها عیب من است. چون آدم همیشه نباید خوب باشد. ابله - داستایفسکی

هیچ‌چیز در دنیا از رنجی که یک انسان در سکوت تحمل می‌کند، دردناک‌تر نیست. ابله - داستایفسکی

بعضی وقت‌ها وضع طوری است که انسان مجاز است که پل‌های پشت سر خود را خراب کند و دیگر به خانه نیاید. ابله - داستایسفکی

چرا خجالت می‌کشید؟ چرا شما از بهترین و عالی‌ترین احساسات خودتان سرخ می‌شوید چرا؟ آیا جز آینکه خودتان را رنج دهید از این کار نتیجه‌ی دیگری می‌گیرید؟ ابله - داستایفسکی