برگ دانا تر از ریشه

سلام دوستان این یه داستان خیالی هست و همون طور که تو بیوگرافیم گفتم من آدم خیال پردازی هستم

در سیارۀ سبزِ "فایتون"، گیاهان نه تنها زنده بودند، بلکه هوشمند و سخنگو بودند. "ریشه"، موجودی باستانی و خردمند، شبکه‌ای زیرزمینی از ارتباطات را میان تمامی گیاهان سیاره نگه داشته بود. او داستان‌های کهن را در رگ‌هایش جاری می‌کرد و به نسل‌های بعد می‌رساند.

یک روز، جوانه‌ای به نام "برگ" متولد شد. برخلاف دیگران، او نمی‌خواست فقط شنونده باشد. می‌خواست بداند: **"چرا ما اینجا هستیم؟"** ریشه با خستگی پاسخ داد: *"ما فقط باید رشد کنیم و نور را ببلعیم. این قانون است."*

اما برگ قانع نشد. او به سمت آسمانِ بنفش کشید شد، جایی که هیچ گیاهی جرأت نکرده بود به آن برسد. در آن ارتفاع، لایه‌ای نامرئی را کشف کرد—پرده‌ای که فایتون را از جهان بیرون جدا می‌کرد.

وقتی برگ آن را لمس کرد، تمام گیاهان سیاره فریاد کشیدند. ریشه برای اولین بار در عمر طولانی‌اش ترسید. *"دست بردار! تو همه‌چیز را نابود می‌کنی!"*

اما برگ نایستاد. با آخرین تلاش، پرده را درید—و نور واقعیِ ستاره‌ها برای اولین بار به فایتون تابید. گیاهان، در نور حقیقی، به چیزی بیشتر از خود تبدیل شدند،آگاه، آزاد، و آماده برای ریشه‌کن کردن تقدیر و همه ی اینها را مدیون یک برگ بودند یک برگ کنجکاو