زندگی‌یک‌هیولا p2

شش شب از آخرین شبی که مامان پیشم بود گذشته؛هر چقدر میگذره اینکه مامان رفته مامان یه بچه ی دیگه شده برام واقعی تر میشه. ولی مگه من پسر بدی بودم؟مگه به حرفش گوش ندادم؟

من که هیچوقت به روی خودم نیاوردم که از تنهایی میترسم، هیچوقت بهش نگفتم که از این زندگی یواشکی خسته شدم، هیچوقت دم از سردی هوا نزدم، هیچوقت از اینکه غذایی که برام میاره نمیتونه به خوبی سیرم کنه گله نکردم.

پس.. پس چرا میخواد مامان یه پسر دیگه بشه؟ چرا نمیاد پیشم؟ من کار بدی کردم؟! شاید اون موقع که بهش گفتم یکم بیشتر پیشم بمون ازم ناراحت شده.

یه تیکه نونی که اخرین بار مامان برام اورد تموم شده. باید از این غار بیرون برم و دنبال غذا بگردم اما...من نه بلدم پرنده شکار کنم نه جرعتشو دارم. چطور میتونم به خودم اجازه بدم یه پرنده رو بکشم؟ هر چی که باشه من باید دنبال غذا بگردم.

از جایم بلند میشم، از غار بیرون میروم و ماه‌ی که زیباتر از دیشب است مرا محصور خودش میکند. مامان من از تنهایی میترسم و هنوز هم از کش.تن پرنده ها هراس دارم اما اگه تو مامان یکی دیگه شدی،ممکنه اون بچه از بین ببرم؟!