تکنیک هایی برای بهتر شدن درس 2

خب بچه ها این پارت 2 ی پست تکنیک هایی برای بهتر شدن درس هستش

تکنیک ساخت الگوی معنادار تکنیک ساخت الگوی معنادار به افراد کمک می‌کنه تا اطلاعات رو به‌شکلی کارآمدتر به یاد بیاورد. کلمه Mnemonic ریشه‌ای یونانی دارد و به‌معنای «ارتباط با حافظه» است. هدف از ساخت این تکنیک، حفظ کردن موضوعات پیچیده یا اطلاعات طولانی مانند اسامی، تاریخ‌ها و حوادث مختلف است. این تکنیک، شیوه‌های خلاقانه و متعددی دارد که رایج‌ترین آن‌ها شامل استفاده از کلمات مخفف، تصویرسازی، ریتم، درست کردن شعر یا جملات است.

انواع Mnemonic 1تصویری: در این تکنیک، از تصاویر ذهنی برای یادآوری موضوعات استفاده می‌کنیم. برای مثال، برای حفظ کردن نام یک پژوهشگر مانند «زیگموند فروید»، تصویری از آن رو با لباسی غیرعادی یا در حال انجام کاری غیرعادی تصور کنیم. 2به‌هم چسبوندن حروف ابتدایی: برای مثال، اگر بخواهیم اسامی روانشناسان رفتارگرا مانند جان واتسون، ایوان پاولوف و بی‌اف اسکینر را به‌خاطر بسپاریم، می‌توانیم از واژه «جاب» استفاده کنیم. 3واج‌آرایی: از کلماتی با صدا یا حروف آغازین یکسان استفاده کنیم. این شباهت باعث می‌شود تا اطلاعات را به‌سرعت حفظ کنیم و برای مدت‌ بیشتری به ذهن بسپاریم. برای مثال، اگر می‌خواهیم کلمه عرفان را به یاد بیاوریم، به‌دنبال کلمه‌ای با صدا یا حرف یکسان مانند .ع.ش.ق. بگردیم تا آن را به‌یاد بیاورد.

4کلیدواژه: کلمات یا مفاهیم تازه‌ رو با مفاهیم آشنا در ارتباط قرار دهیم. برای مثال، ‍اگه می‌خواهیم کلمه «نورون‌های آینه‌ای» روحفظ کنیم، میتونیماون رو به کلمه آینه مرتبط کنیم. و ............... 5موزیکال: از کلمات یا عبارات ریتمیک یا موزیکال برای حفظ کردن مفاهیم استفاده کنیم. 6ارتباط با مفاهیم آشنا: ایجاد ارتباطی میان مفاهیم شخصی یا مفاهیمی که در حال حاضر می‌دانیم با موضوعاتی که قصد یادگیری آن‌ها را داریم. برای مثال، اگر قصد داریم نام گوستاو یونگ و آلفرد آدلر را به‌عنوان شاگردان فروید حفظ کنیم. می‌توانیم از نام‌های آشنا در زندگی استفاده کنیم. برای مثال، اگر نام دوستان ما یوسف و آرشام است و همچنین،مادربزرگی با نام فریبا داریم، می‌توانیم این جمله را در ذهن خود بسازیم: یوسف و آرشام به خاستگاری فریبا رفتند. هر چقدر جمله عجیب‌تری را انتخاب کنیم، داستان جالب‌تری درست می‌شود.

در کل استفاده از تکنیک‌های Mnemonic، نیاز به خلاقیت بالایی داره . درصورتی‌که کُدگذاری‌های مناسب داشته باشیم، میتونیم تا مدت‌ها مطالب را به ذهن بسپاریم. این روش از نظر حفظ کردن سریع اطلاعات، بهترین روش درس خواندن است.

تکنیک پومودورو اگر به‌دنبال شیوه ساده‌ و بسیار مؤثری برای افزایش بازدهی درس خواندن هستیم، تکنیک پومودورو که در دهه ۱۹۸۰ طراحی شد، می‌تواند بهترین گزینه باشد. پومودورو در اصل، یک برنامه زمانی برای درس خواندن است که به افراد کمک می‌کند تا تمرکز خود را در بالاترین حالت حفظ کنند و همچنین، یکی از بهترین راهکارهای درمان اهمال‌کاری درسی است. در ادامه، شیوه استفاده از تکنیک پومودورو را بیان می‌کنیم.

مراحل استفاده از تکنیک پومودورو مشخص کردن فعالیت‌های کاری که در طول روز باید انجام شوند. تنظیم بازه‌های زمانی ۲۵ دقیقه‌ای با استفاده از ساعت یا زمان‌سنج. فعالیت با تمرکز بالا در طول ۲۵ دقیقه ۵ دقیقه استراحت ۳ مرتبه تکرار فرایند بالا (۲۵ دقیقه فعالیت و ۵ دقیقه استراحت) ۳۰ دقیقه استراحت و اتمام یک دوره پومودورو درکل 120 دقیقه تایم لازم داریم برای این تکنیک ( حدودا )

روش بارش کلامی روش «بارش کلامی»بعد از مطالعه کامل مطالب انجام می‌شه. در این روش، تمام افکار و دانسته‌های گذشته خودمون رو در بازه زمانی ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای، پیرامون موضوعی که قصد یادگیری آن‌ را داریم می‌نویسیم. از این روش برای طوفان ذهنی، نوشتن طرح کلی یا آوردن افکار بر روی کاغذ هم استفاده می‌کنند. در این روش، به‌صورت مستمر افکار خودمون رو می‌نویسیم و فرایند نوشتن افکار رو برای ویرایش مطالب نوشته شده یا سازمان‌دهی اون هاا قطع نمی‌کنیم.

فرایند بارش کلامی رو با انتخاب موضوع آغاز می‌کنیم. بازه زمانی را برای ۱۰ تا ۱۵ دقیقه تعیین می‌کنیم. شروع به نوشتن می‌کنیم. در این میان، زمانی را به استراحت اختصاص می‌دهیم. هنگامی که زمان ۱۰ تا ۱۵ دقیقه‌ای به‌پایان رسید، استراحتی رو به خودمون بدهیم و دوباره فرایند نوشتن رو شروع کنیم. بعد از این‌که تمام آنچه در ذهن داشته‌ایم را نوشتیم، می‌توانیم مطالب نوشته شده را مرور کنیم و شروع به سازمان‌دهی آن‌ها کنیم تا به طرح منسجمی تبدیل شوند.

درهم‌آمیختن روش «درهم‌آمیختن» تکنیک مطالعاتی است که در آن، به‌جای تمرکز بر روی یک موضوع و چالش خاص در هر زمان، انواع چالش‌ها یا موضوعات مختلف در طول تمرین با یکدیگر ادغام می‌شوند. بر اساس ایده‌ای بنیادین، مطالعه موضوعات بنیادین در طول روز، به ذهن کمک می‌کنه تا انواع مفاهیم و موضوعات چالش‌برانگیز را از یکدیگر متمایز کنند. مفهوم در هم آمیختن به چندین دهه گذشته برمی‌گردد و ابتدا در حوزه یادگیری حرکتی مطرح شد. انتخاب عناوین: با انتخاب دو یا چند عنوان مرتبط یا مسائلی که می‌خوایم یاد بگیریم، فرایند درهم‌آمیختن رو شروع کنیم. انتخاب موضوع محوری: مهم‌ترین عنوان درسیرو انتخاب کنیم و در اولین دوره، موضوع اصلیرو مطالعه کنیم. جابجایی موضوعات: بعد ۳۰ دقیقه مطالعه موضوع اصلی، موضوع با اولویت دوم رو به‌مدت ۳۰ دقیقه مطالعه کنیم و بعد از استراحت، دوباره به موضوع محوری برگردیم. مطالعه موضوع با اولویت سوم: بعد از ۳۰ دقیقه مطالعه موضوعی، استراحت کوتاهی داشته باشیم و این دفعه، موضوع را اولویت سوم را آغاز کنیم.

شیوه افزودن جزئیات شیوه «افزودن جزئیات» بر این اساس است که ذهن انسان تمایل حفظ اطلاعاتی دارد که پردازش عمیق‌تری از آن‌ها داشته است. در این روش، جزئیاتی را به مطلب مورد نظر اضافه می‌کنیم تا فهم دقیق‌تر و عمیق‌تری نسبت به موضوع پیدا کنیم و همچنین، نسبت به تمام ابعاد موضوع تسلط پیدا کنیم. این شیوه درس خواندن در دهه ۱۹۷۰ ابداع شد. انتخاب موضوع: برای مثال، موضوعی تاریخی مانند «جنگ جهانی دوم» را برای مطالعه انتخاب می‌کنیم. خلاصه‌سازی: نگاهی به خلاصه حوادث تاریخی مربوط به آن دوره می‌اندازیم تا اطلاعاتی کلی به‌دست بیاوریم. افزودن جزئیات: شروع به اضافه کردن جزئیاتی از آنچه که مطالعه کرده‌ایم به اطلاعات اولیه کنیم. برای مثال، جزئیاتی از شخصیت‌های کلیدی مانند «هیتلر» یا «چرچیل» را به مطلب اصلی اضافه کنیم. مطالعه کامل: به‌طور کامل مطلب مورد نظر را مطالعه می‌کنیم و با استفاده از انواع تفکر تحلیلی، سؤالاتی حل نشده را به‌دست می‌آوریم. افزودن اطلاعات: اطلاعاتی که برای تحلیل عمیق‌تر به آن‌ها نیاز داریم را اضافه می‌کنیم. برای مثال، بسترهای سیاسی اجتماعی کشورهای دخیل در جنگ را اضافه می‌کنیم. ارتباط با زمینه: ایجاد ارتباط‌هایی میان این حادثه با سایر حوادث تاریخی نزدیک به آن مانند جنگ سرد یا جنگ کُره. ارتباط با تجربیات شخصی: ایجاد ارتباط میان حادثه تاریخی و تجارب شخصی مانند تأثیری که جنگ جهانی دوم بر نگاه ما به موضوعات مختلف مانند تبعیض‌های نژادی گذاشته است.