آیا خاطرات می‌تونن از طریق DNA منتقل بشن؟

نه، این فقط داستان علمی‌تخیلی نیست—دانشمندان دارن بررسی می‌کنن که آیا تجربه‌های شدید مثل ترس، استرس یا حتی شادی می‌تونن اثراتی روی ژن‌ها بذارن که به نسل‌های بعدی منتقل بشه!

اپی‌ژنتیک: اپی‌ژنتیک یعنی تغییراتی در نحوه‌ی عملکرد ژن‌ها که بدون تغییر در ساختار DNA اتفاق می‌افته. این تغییرات می‌تونن بر اثر تجربه‌های شدید مثل ترس، گرسنگی، یا استرس ایجاد بشن و به نسل‌های بعد منتقل بشن.

آزمایش معروف "گیلاس و شوک" در سال ۲۰۱۴، دانشمندان دانشگاه اموری آمریکا آزمایشی روی موش‌ها انجام دادن: - موش‌ها هر بار که بوی گیلاس رو حس می‌کردن، شوک الکتریکی دریافت می‌کردن. - بعد از مدتی، فقط با شنیدن بوی گیلاس، دچار ترس می‌شدن.

نسل بعدی اون موش‌ها، بدون تجربه‌ی شوک، باز هم از بوی گیلاس می‌ترسیدن. حتی نوه‌های اون‌ها هم همین واکنش رو داشتن! بررسی‌ها نشون داد که DNA در اسپرم موش پدربزرگ تغییر کرده و مدارهای عصبی نوه‌ها رو طوری شکل داده که بوی گیلاس به جای مرکز لذت، به مرکز ترس مغز وصل بشه.

مطالعات روی فرزندان بازماندگان جنگ جهانی دوم نشون داده که استرس، اضطراب، و حتی خلق‌وخو می‌تونن از طریق اپی‌ژنتیک منتقل بشن. یعنی شاید بخشی از احساسات یا واکنش‌های ما، ریشه در خاطراتی داره که هیچ‌وقت تجربه‌شون نکردیم.