من بچه اولم معلومه که..១

خیلی از ماها بچه اولین و همون طور که هممون میدونیم کارمون خیلی سخته ..خیلیا باور ندارن پس بزار یه سری از وظایف و اتفاق هوایی که برامون میوفته رو بگم..

من بچه اولم، معلومه که... از وقتی چشم باز کردم، باید حواسم به بقیه می‌بود.

بچه بودم، ولی بهم گفتن «تو بزرگ‌تری». اشتباه نکردن برام قانون بود، نه انتخاب.

هیچ‌کس حواسش نبود اولین بارِ منم هست. ولی ازم انتظار داشتن انگار بار دهمه.

تو دعواها بزرگ بودم، تو کارهای خونه شریک، ولی تو محبت... فقط یه بچه اضافی.

بلدم از خواهر و برادرم دفاع کنم، ولی کسی حواسش نبود کی باید از من دفاع کنه.

یاد گرفتم اشکامو قورت بدم، چون اگه من بریزم، بقیه می‌ریزن.

هر بار که خسته می‌شدم، می‌گفتن: «تو همیشه قوی بودی، ادامه بده.» انگار قوی بودنم امتیاز نبود، وظیفه بود.

من بچه اولم. بزرگ شدم در حالی که هنوز کوچیک بودم.

من بچه اولم. همشونو قانع کردم که حالشون خوبه، ولی هیچ‌کس نفهمید خودم ته کشیدم.

من بچه اولم. بلدم مراقب همه باشم... فقط کاش یکی بلد بود حواسش به منم باشه.