حسی شبیه راه رفتن در مه...

صحبتی نیست

کاش می‌شد می‌نشستم روبرویت، و بی‌هیچ حرفی فقط نگاهت می‌کردم تا تمام دردهایم یادشان برود که بودند...

بی‌تو نه شب، شب است نه ماه، ماه... جهانم چیزی کم دارد که هیچ‌چیز پرش نمی‌کند، جز "تو".

تو نباشی... کلمات هم دلتنگ می‌شوند، سطرها بی‌معنی، و شعرها بی‌پایان...

دلم برایت تنگ است، نه از آن تنگی‌ها که با آغوشی باز شود... از آن‌ها که در سکوتِ شب، چکه می‌کند روی بالش آدم.