خورشید و ماه ناکجا آباد ✨

* روایتی بر اساس اتمام مانگا ناکجاآباد موعود و شیپ ری و آنا * راوی : آنا ✨

امروز، سال 2054، ششم آوریله. دقیقاً 9 سال بعد از روز موعود...

هنوزم صداهای عجیبی رو به خاطر میارم. حتی با اینکه از روزی که فرار کردیم و کابوس تموم شد خیلی میگذره. الان دیگه 18 سالم شده و می خوام برم و رویاهام رو دنبال کنم. ولی هر وقت یاد همشون میفتم، مثل جمیما گریم میگیره

اولین نفری که رفت رو یادم نمیاد. چون خیلی کوچولو بودم. از ته ذهنم خاطراتی رو از میچل و الیویا یادم میاد که موهامو می بافتن،. نقاشی های هلنا و تعریفای اَبی، شوخی های مارکوس و همشون و آخر از همه، کانی

ولی این آخر ماجرا نبود. حتی دوستای جدیدمو هم از دست دادم. یوگو و لوکاس! اونا جونشونو به خاطر ما فدا کردن. همینطور مامان ایزابلا.... اون از همه برام بدتره. چون هر شب حس می کنم صدای لالایی هاش رو می شنوم. انگار یکی داره همونو دوباره می زنه... جدا از اونا، هر روز خوابای عجیبی می بینم. شاید به خاطر فراموشی اماست، نمی دونم. ولی... * نگاهش میوفته به در و نامه ای که از زیرش میاد داخل * ادامه داره...