سآلی‌بدون‌تو...

تلخ است...مآنند قهوه اول صبح؛مثل چآی پررنگ بدون قند:)مآه ها پیش تصوراتم ینگونه بود که عید را کنار تو جشن میگیرم:)دست در دست های زیبایت در چشمانت خیره میشوم و تبریک میگویم و دفتر جدید زندگی ام را با تو آغاز میکنم

امآ...امآ حالآ بدون تو سفر میکنم...به اعماق داستان زندگی ام در سآل جدید:)به اعماق تنهآیی که نبود تو آن را پررنگ کرده است. یعنی چگونه میگذرد؟همسفر نیمه رآه من...نبود تو آنقدر سخت است که دیگر ذوقم را برای تحویل سال از دست داده ام.

نبودت آنقدر غم انگیز است که حتی گل هآی بآغچه را هم پژمرده کرده است؛گلبرگ مغرور من...تو خوآستی که من محکم و استوار باشم و من قول دادم طوری باشم که تو میخواهی...حآل به آن عمل خواهم کرد:)دست در دست سایه ات در جنگل خاطراتمان قدم میزنم...محکم تر از قبل...

ستآره‌ی درخشآن من...در تحویل سال از آفریننده‌ات تورا طلب میکنم:)شآید صدای فریادِ سکوت من به گوشش برسد و تورا به من برگرداند...تا بسازیم خانه ویرآن شده خاطراتمان را...