کمی زندگی در دنیای کلاسیک

بیایید، اندکی در جهان کلاسیک زندگی را معنا کنیم.

«‌و اما... نیم شبی من خواهم رفت؛ از دنیایی که مال من نیست؛ از زمینی که مرا بیهوده بدان بسته‌اند...» _شاملو

« ما چون ز دری پای کشیدیم، کشیدیم امید ز هر کس که بریدیم، بریدیم دل نیست کبوتر که چو برخاست نِشیند از گوشهٔ بامی که پریدیم، پریدیم... »

مدام در سفر از خویشتن به خویشتنم هزار روحم و در یک بدن نمی‌گنجم - فاضل نظری

- بابا بزرگ میشه نصیحتم کنی ؟ + مانی ، تو این دنیا ۷۰ سال عمر کردم و تو این ۷۰ سال از خیلی چیزا میترسیدم خیلی چیزا که هیچ کدوم هیچ وقت اتفاق نیوفتادن. -متیو‌ مک کانهی

از شما می‌پرسم: انسان، از همان کودکی، برای چه دعا می‌کرده است، در آرزوی چه بوده است؟ و برای چه عذاب می‌کشیده است؟ انسان همواره می‌خواسته کسی یک‌بار و برای همیشه به او بگوید سعادت چیست و بعد او را به آن سعادت زنجیر کند. 📕 ما – یوگنی زامیاتین