غریبه آروم باش .

حرف ها از یاد من رفتند ٬ اما احساسی که زمان شنیدنشان داشتم هرگز از بود من نرفت .

اگه می‌تونستم حداقل دست یه نفر که غمگین و تنهاست رو می‌گرفتم می بردم تو یه کافه ، می‌نشستم جلوش ،

دوتا قهوه سفارش می دادم بهش می‌گفتم : ببین من رهگذرم ، حرف بزن تا حداقل تو یکی خالی شی ، بهت قول میدم از کافه بریم بیرون‌ من دیگه چیزی یادم‌ نمیاد .

نگران نباش ، قرار نیست از حرفات به عنوان سلاح استفاده کنم و شلیک کنم سمت خودت . اونم شروع کنه و بگه از درداش ، بعد اینکه حرفاش تموم شد ،

آروم‌ بگم: غم و اندوه رفتنیه ، روزای خوب تو راهه ، مطمئن باش که حال هممون خوب میشه فقط یکم صبر کن غریبه .