شعر و ادبیات
محتوای این بخش توسط کاربران تولید میشود. پیش از انتشار، محتوا بهصورت سیستمی یا توسط ناظرین بررسی میشود، با این حال این بررسی به منزله تضمین کامل صحت، مشروعیت یا عدم تخلف محتوا نیست.
مسئولیت نهایی مطالب منتشرشده بر عهده کاربر تولیدکننده آن است. در صورت دریافت گزارش یا احراز تخلف، محتوا اصلاح یا حذف خواهد شد.
Ayda 
خولاصه...اگه کسی این تستو دید و اولین چیزی که به ذهنش رسید این بود که "مهم نیست،درست میشه،کم کم عادت می کنی"...نمیدونم چطوری مودبانه بگم و یه جوری به نظر بیاد که فکر نکنین باهاتون پدرکشتگی دارم اما خوب...لطفا صرفا چون یه مرحله رو گذروندین و دیگه براتون سخت نیست به بقیه نگین مهم نیست:)
من درکت می کنم...حالا نه اینکه بدونم چرا این حسو داری اما میدونم چه حسی داره که داشته باشیش
همه هم بهت میگن لوس فقط صرفا چون دوست داشته شودن تو این دنیا خیلی مسئله ی مهمی نیست:)
و خوب عاره کی اهمیت میده که اون بچه کوشولوی درونت از تنهایی بمیره...؟ آدما به چیزی که نمی تونی نشونش بدی اهمیت نمیدن:)
اما خوب...خودشون همیشه نگران چیزایی که نمیشه دید هستن...مثل آینده،سناریو های ذهنیشون و شاید هاشون
مهم نیست که بقیه دوستت ندارن
عمق فاجعه اونجاست که یه زمانی می فهمی خودتم دیکه خودتو دوست نداری....
چرا همتون افسرده این؟
چیزی شده؟ به والله منم کلی مشکلات دارم. ولی با این حرفات موافقم
اگه اینطوریه منم دارم فراتر از اینم دارم
منم همینطور آیدا منم همینطور