ناظر واقعا براش وقت گذاشتم لطفا رد نکن🙏
اول از همه باید ازتون تشکر کنم که این پستو انتخواب کردین؛ این تست رو ساختم چون به نظرم ایدهی خوبی بود و میتونست مفید باشه. توی این تست میخوایم راجع به یه مبحث جالب حرف بزنیم: "چرا انیمه برای بچه ها نیست"
حتما خیلی از ما ها که اوتاکوییم با این مشکل برخوردیم که پدر و مادرامون فکر میکنن انیمه بچهگونس و برای سن و سال ما مناسب نیست؛ ولی اونا کاملا در اشتباهن. چرا؟ توی این تست پنج تا دلیل برای بچهگونه نبودن انیمه میاریم✨️
انیمه ها دارای داستان بسیار قوی هستن؛ معمولا داستان انیمه ها بسیار پر پیچ و خم هستن و به ما درس زندگی میدن. داستان انیمه میتونه رمانتیک، آموزنده، انگیزشی، و حتی ترسناک باشه. پس انیمه از این جهت اصلا بچه گونه نیست.
بعضی از صحنه های انیمه نهتنها برای بچه ها نیست، بلکه اصلا مناسب سن بچه ها نیست! بعضی از صحنه ها خیلی خشن هستن، مثل انیمهی هیگوراشی که سرشار از این صحنههای خشنه. ضمنا؛ بعضی از انیمه ها هم صحنه های رمانتیک قشنگی دارن، که بچهگونه نیست و برآی ما نوجوونا و مناسبه. مثل انیمهی وایولت اورگاردن که هر سنی میتونه اون رو ببینه.
بعضی از انیمه ها بهقدری احساسی (غمگین،شاد) هستن که میتونن با احساسات هر سن و سالی بازی کنن، بعضی ها هم انقدر اکشن و باحالن که قلب هر سن و سالی رو به تپش میندازن.
همونطور که اشاره کردم، بعضی از انیمه ها انقدر پر پیچ و خم و پیچیده هستن که حضمشون (حضم اتفاقاتشون) برای یه بچه کوچولو سخته، و میشه گفت از این جهت کاملا برای نوجوون ها ساخته شده. این جور انیمه ها انیمه های با جزئیات کامل مانند وان پیس و ناروتو هستن.
بعضی انیمه ها خودشون یه پا تراپی کامل هستن و باعث میشن احساسات تو (خوب و بد) تخلیه بشن. تو اینجور انیمه ها وقتی یه اتفاق برای یه کارکتر میفته، یا وقتی کارکتر داره حس خاصی رو تجربه میکنه، احساس میکنی "تو" داری بهجای اون همهی این اتفاقات رو تجربه میکنی؛ بعضی وقت هاهم انقدر تو رو تراپی میکنن که تو فکر میکنی انیمه رو از روی تو ساختن. پس همچین انیمه هایی اصلا بچه گونه نیستن.
خب بچهها، امیدوارم این تست براتون مفید بوده باشه. توی این تست پنج تا اصلی ترین دلایل اثبات بچهگونه نبودن انیمه رو آوردم، اگر دلیل خاصی رو جا گذاشتم توی کامنتا حتما بهم بگین. راستی یه چالش: انیمهی مورد علاقت چیه؟ خود من که ناروتو. منتظر کامنت ها خوشگلتون هستم.
༻Otaku༻ 
