تاریخچه‌ی جالب خوراکی ها پارت یک!

اگه داری این بخش رو میخونی پس تو یک روباتی🐸🤖

1- بستنی یخی یا پاپ‌سیکل همه ما طعم لذیذ بستنی یخی را چشیده و به ویژه در روزهای تابستان، از این طعم خنک و میوه ای لذت برده ایم. اما آیا تا به حال فکر کرده اید که این نوع بستنی چگونه اختراع شده است؟! شاید باورش سخت باشد اما اولین بار یک پسر بچه، آن هم به طور کاملا اتفاقی دست به تولید بستنی یخی یا پاپ سیکل (Popsicle) زد. در یک شب سرد در سال 1905، فرانک اپرسون (Frank Epperson) یازده ساله، تصمیم داشت برای خود سودا (نوعی آب میوه گازدار) درست کند؛ پس در ایوان خانه شان نشست و یک لیوان نوشیدنی با مواد پودری محلول در آب برای خود حاضر کرد؛ اما مانند هر کودک بی حواس دیگری، سرگرم کار دیگری شد و فراموش کرد سودایش را بنوشد. هوای سرد بیرون، موجب یخ زدن آب میوه شد. صبح روز بعد که فرانک به ایوان خانه برگشت، متوجه شد که آب میوه اش با تکه چوب داخل آن که برای هم زدن نوشیدنی، درون لیوان گذاشته بود، یخ زده است. تکه چوب را از لیوان بیرون کشید و لیس زد؛ و این گونه طعم دلچسب بستنی یخی کشف شد. او در روزهای بعدی، شروع به فروختن بستنی یخی ها به همسایگان کرد و نام اپیسکل (Epsicle) را هم بر روی این تولیدات گذاشت که به نظرش به نام خانوادگی خودش شباهت داشت. اما در نهایت در سال 1924، او نام اپسیکل ها را به پاپ سیکل تغییر داد.

2- کوکی شکلاتی چندسالی می شود که کوکی های شکلاتی راه شان را در میان خوراکی های ایرانی هم پیدا کرده و محبوب شده اند. اما خوب است بدانید که داستان اختراع این کلوچه های خوشمزه به سال 1930 باز می گردد. در این سال، خانمی به نام روث ویکفیلد (Ruth Wakefield) و همسرش، مسافرخانه ای به نام تول هاوس (Toll House Inn) را اداره می کردند و در این جا پذیرای میهمانان بودند. روزی خانم روث مشغول پخت کلوچه های شکلاتی برای میهمان شان بود که متوجه شد به اندازه کافی پودر شکلات ندارد. در این مواقع بسیاری از افراد روانه سوپرمارکت می شوند تا پودر شکلات بیشتری تهیه کنند. اما روث با خوش خیالی تمام، مقداری شکلات چیپسی را خرد کرد و در میان مخلوط مواد کلوچه هایش ریخت. او تصور می کرد که این شکلات چیپسی ها ذوب می شوند و با دیگر مواد هم می خورند؛ اما چنین اتفاقی نیفتاد و در عوض، نوعی کلوچه جدید و جذاب اختراع شد! این اشتباه کوچک خانم روث، کوکی های شکلاتی را به صنعت غذایی آمریکا اضافه کرد که در ادامه، به تمام جهان صادر شدند.

3- بستنی قیفی بستنی، خوراکی خوشمزه و دلچسبی ست و همیشه، طرفداران خود را دارد. اما نوش جان کردن بستنی در قیف های نونی، به مراتب جذابتر است و ما، این خوراکی های لذیذ را مدیون شخصی به نام آرنولد فورناچو (Arnold Fornachou) و دوست شیرینی پزش هستیم. سال 1904 بود و روزهای داغ تابستان، طرفداران بستنی را دو چندان کرده بود. آرنولدِ بستنی فروش، کم کم با تعداد زیاد مشتریانش نگران شد؛ چرا که به اندازه کافی ظرف پلاستیکی نداشت و نمی دانست چگونه متقاضیان بستنی را نرنجاند. او نگرانی خود را با همسایه شیرینی پزش در میان گذاشت و شیرینی پز با کمی وافل (1) به کمک آرنولد آمد. او به آرنولد توضیح داد که چطور وافل ها را مانند قیف بپیچد و داخل شان بستنی بریزد. نتیجه غیر قابل باور بود، تمام مشتریان آرنولد عاشق این بستنی های قیفی شده بودند! پاورقی 1: وافل (waffle) نام نانی ترد و شیرین است که اندکی به بیسکوییت شباهت دارد. وافل را از ترکیب آرد، شکر، روغن، تخم مرغ و گاهی اوقات ماست تولید می کنند.

4- شاید برای تان جالب باشد که ساندویچ، به افتخار مخترعش، جان مونتاگو (John Montagu)، چهارمین نجیب زاده از خاندان ساندویچ چنین نامگذاری شده است! داستان های بسیاری درباره چگونگی اختراع ساندویچ در دهه 1700 میلادی گفته می شود؛ در اینجا دو مورد از معروفترین این داستان ها را برای تان نقل می کنیم. روایت است که جان مونتاگو، شخصی بسیار خوشگذران بود و بیشتر اوقاتش را به قماربازی می گذراند. او چندان مایل نبوده که برای صرف غذا، میز بازی را ترک کند پس از خدمتکاران می خواست که غذایش را بر سر میز بیاورند. اما از آن جایی که در یکی از دستانش، ورق های بازی بودند، نمی توانست با کارد و چنگال به جان گوشت بیفتد و اگر استیک های لذیذ را با دست بر می داشت دستانش کثیف می شدند و بو می گرفتند. همه این محدودیت ها باعث شد تا این نجیب زاده فکر جالبی بکند. او به خدمتکارانش دستور داد تا ازین پس، گوشت را با دو تکه نان در اطرافش بیاورند تا این گونه، به راحتی وعده های غذایی اش را بر سر میز قمار نوش جان کند. اما ماجرای دیگر... می گویند که جان به دنبال راه کار ساده تری برای غذا خوردن بود، پس با فکر و ممارست زیاد دست به اختراع ساندویچ زد. اگر این ماجرا حقیقت داشته باشد، نمی توان اختراع ساندویچ را یک حادثه دانست.

5- توفو در ابتدا بد نیست توضیح دهیم که توفو نوعی پنیر است که از فرآوری شیر سویا تهیه می شود و بیشتر مورد استفاده وگان ها و کسانی قرار می گیرد که به هر دلیلی تمایل به استفاده از فرآورده های حیوانی ندارند. همچنین ورزشکاران نیز در رژیم غذایی شان از توفو استفاده می کنند چرا که کالری پایین و مواد مغذی بسیار زیادی دارد. اما داستان تولید این خوراکی ... از آن جایی که از تاریخ تولید توفو زمان زیادی می گذرد، داستان های زیادی در این باره نقل می شود. یکی از معروفترین این داستان ها مربوط به آشپزی چینی ست که به طور کاملا اتفاقی قطعه ای نیگری(1) (Nigari) را داخل ظرف شیر سویا انداخت و با دلمه بستن شیر، توفو پدید آمد. پاورقی 1: نیگری نوعی پودر سفید است که از نمک دریا به دست می آید.