انسانها خلق آثار هنری را در دوران پارینهسنگی آغاز کردند، تقریباً حدود 40 هزار سال پیش. در این دوران، انسانهای اولیه نقاشیهای دیواری را در غارها به تصویر کشیدند، مثل غار لاسکوی فرانسه و غار آلتامیرا در اسپانیا. این نقاشیها غالباً شامل تصاویری از حیوانات و صحنههای شکار بودند و به نوعی ابراز وجود و ارتباط با محیط زیستشان به شمار میرفتند.
با گذشت زمان و در دوران نوسنگی، هنر به سطح جدیدی ارتقا یافت. انسانها شروع به ساخت مجسمهها و اشیا تزئینی کردند. نمادهای مربوط به باروری و زندگی روزمره در این آثار به وضوح مشاهده میشود.
بنابراین، آثار هنری گواهی بر روح خلاق و بصیرت انسانها در طول تاریخ هستند و نشان میدهند که این تمایل به هنر از زمانهای بسیار دور در وجود بشر ریشه دوانده است.🖌️
اهمیت هنر در تاریخ بشری به همین جا ختم نمیشود. در دوران پارینهسنگی، نقاشیهای دیواری نه تنها به عنوان ابزاری برای بیان تجربههای انسانی محسوب میشدند، بلکه ممکن است ارتباطاتی معنوی نیز با خود داشتند. برخی محققان بر این باورند که این نقاشیها به نوعی مراسم شکار و دعا برای موفقیت در شکار را نشان میدهند.
با ورود به دوران نوسنگی، تحولاتی در سبک زندگی انسانها به وجود آمد. کشاورزی و دامداری جایگزین شکار و جمعآوری غذا شد. این تغییرات باعث شد که انسانها به ایجاد جوامع دائمی بپردازند و بنابراین نیاز به ابتکارات هنری جدید احساس شد. آثار هنری این دوره شامل مجسمههای کوچک حکاکی شده، مانند "ونوس اُف ویلندورف"، و نقوش سفالی میباشد که نشاندهنده زندگی روزمره، اعتقادات و باورهای مردم آن زمان است.
در دورانهای بعدی، همچون تمدنهای باستانی مانند مصر، یونان و روم، هنر به ابزاری قدرتمند برای ابراز قدرت، اعتقادات و هویت فرهنگی تبدیل شد. نقاشیها و مجسمههای این دورهها به آثار بینظیری تبدیل شدند که تا به امروز مورد تحسین و مطالعه قرار میگیرند.
مشترک 
