ژاپن در جنگ جهانی دوم؟

امروز سالروز انفجار اتمی ناکازاکی ژاپن(۱۹۴۵ میلادی) توسط ایالات متحده آمریکا بود که سه روز بعد از بمباران اتمی هیروشیما رخ داد و جمعا منجر به مRگ بیش از ۲۲۰۰۰۰ انسان شد و تا سالها بیماری های لاعلاجی رو در این دو شهر منتشر کرد. 🖇ژاپن اون روزا در جبهه متحدین در جنگ جهانی دوم در حالی به سر میبرد که آلمان_مهمترین عضو متحدین_شکست خورده و سقوط کرده بود، خود ژاپن هم نفسای آخرش رو میکشید و توان نظامی و اقتصادیش رو به ویرانی بود. جبهه مقابل یعنی متفقین هم چندان شرایط خوبی نداشت اما ورود آمریکای تازه نفس به نفع متفقین جریان رو تغییر داد. آمریکا بدون اعلام دست یابی به سلاح اتمی، هیروشیما و ناکازاکی رو به ترتیب در ۶ و ۹ اوت با بمب های اتمی پسر کوچک و مرد چاق هدف قرار داد. حرارت چند میلیون درجه ای ساتع شده بلافاصله منجر به سوختن کامل تمام موجودات زنده ای که ساکن این دو شهر بودن شد و چند روز بعد آمریکا اعلام کرد به سلاح اتمی دست پیدا کرده و ازش برای صلح استفاده خواهد کرد.... و درصورت تسلیم نشدن ژاپن این اتفاق دوباره رخ خواهد داد.... رئیس جمهور وقت ژاپن طی یه سخنرانی به مردمش گفت که اگر تسلیم نشن ممکنه نسل تمام ژاپنی ها منقرض بشه، و با تسلیم رسمی ژاپن پرونده جنگ جهانی دوم بسته شد. به این بهانه میخوایم تاثیر این اتفاق رو روی ژاپن و صنعت انیمه بسنجیم.

🎞بی شک یکی از مهمترین اثرات جنگ جهانی دوم رو توی انیمه های استودیو جیبلی و آثار هایائو میازاکی می بینیم. میازاکی که زمان وقوع این فاجعه پسر کوچیکی بود و دوران پس از جنگ رو دید، در بسیاری از آثارش از مفاهیم و اِلمان های ضد جنگ استفاده کرده. انیمه های قدیمی همچون "مدفن کرم های شب تاب" ، "نائوشیکا از دره باد" ، "باد برمی‌خیزد" ، "لاپیوتا قلعه ای در آسمان" و غیره تا آخرین انیمه این استودیو یعنی "پسرک و مرغ ماهیخوار" همه بر بازگشت به اصالت و صلح گرایی و اثرات ناخوشایند جنگ بر بشریت و طبیعت تاکید دارن. در واقع اگر با کمی دقت به ساخته های میازاکی نگاه کنید متوجه میشید همه اونها به این مفاهیم کلیدی اشاره میکنن. در انیمه های جیبلی همیشه تقابل خیر و شر به شکل پنهان و آشکار به تصویر کشیده میشه و مخاطب رو با این سوال مهم مواجه میکنه: چطور زندگی می‌کنی؟ با شر یا با نیکی؟ سوالی که آخرین انیمه میازاکی بر محوریت اون ساخته شده. اما آیا فقط آثار استودیو جیبلی تحت تاثیر اون دورانه؟

بله درست میبینید! کاپیتان سوباسا ! ⚽️تا حالا براتون سوال شده چی ژاپن رو از شوک اون اتفاق نجات داد؟ چی شد که ژاپنی ها دوباره روی پای خودشون ایستادن؟ بله تلاش که طبیعتا حرف اول رو میزنه، ولی بازماندگان حادثه در مصاحبه هاشون بارها تاکید کردن جامعه ژاپن تا مدت ها یه باور سرشکستگی توی خودش داشت. جواب رو خیلی وقت پیش توی حرفای یه صنعتگر ژاپنی شنیدم: سوباسا اوزارا نماد روحیه ژاپنی هاست..! ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم به بهانه برقراری صلح و امنیت تحت اشغال آمریکا قرار گرفت و شاید باور نکنید که حتی الان هم ارتش مستقلی از ژاپنی ها در کشورشون وجود نداره. اونا مطابق قوانینشون و قراردادهایی که با آمریکا بستن فاقد هرگونه سلاح و توان نظامی_امنیتی هستن. در سایه امنیت دروغینی که آمریکا به ژاپن داد، بهش اجازه داد کارخونه هایی با مدیریت افراد آمریکایی برپا کنه تا خودش سود ببره که بعدها بواسطه تلاش روزانه ژاپنی ها جهانی شدن اما همچنان نفر اول اونها یه شخص آمریکاییه که خب همیشه رسانه ها سانسورش میکنن. و متاسفانه باید گفت آزار و اذیت زنان ژاپنی توسط سربازان آمریکایی تا سال ۱۹۹۵م اونقدر گسترده شد که حتی تظاهرات مختلفی در استان های ژاپن صورت گرفت و تا دو سال بعد شیوع بیماری های حاصل از اون چیزی حدود ۴ الی ۵ برابر شد.

اگر کتاب"مهاجر سرزمین آفتاب"رو خونده باشید با احساسات مردم ژاپن توی اون سالها آشنایید. سرخوردگی و به تبعش کار تا آخرین توان بدون هیچ تفریحی،و دادن زنان طبقه پایین جامعه به عنوان پیشکش به سربازان آمریکایی تا همه زنان ژاپن قربانی نشن. این تحلیل منه،اما بعید میدونم چندان دور از واقعیت باشه: در یک چنین وضعی در بحبوحه فقدان روانی مردم ژاپن داستان پسری منتشر میشه(۱۹۹۴م) که "با اتکا به توانایی های خودش" به پیروزی جهانی میرسه! سوباسا همیشه امیدواره و در مسیر هدفش هرگز دست از تلاش برنمیداره.اون در طول زندگیش"فقط یه شکست"داشت،که انگیزه ای شد تا هرگز دوباره شکست نخوره. تاثیری که داستانهای سوباسا اوزارا بر ژاپن گذاشت فراتر از حوزه فوتبال بود.علاوه بر رشد چشمگیر فوتبال خود ژاپن و ظهور فوتبالیست هایی در سرتاسر دنیا مثل الکساندرو دل پیرو،زیدان و مسی که به گفته خودشون منبع الهامشون به سمت فوتبال سوباساعه، ژاپن دوباره در دنیا اسم جدیدی پیدا کرد و صنعت انیمه و انیمیشن،صنعت گردشگری و تجارت جهانیش از جمله مواردین که رونق و جان تازه ای گرفتن.توی جهان امروز کمتر کسی از تاریخ غمبار ژاپن خبر داره و این کشور رو نه به چشم یه کشور سرخورده بلکه به عنوان یک قدرت پیشرفته میشناسه. مجموعه داستان های سوباسا اوزارا که یوئیچی تاکاهاشی ابداع کرد روایت امید به آینده و گذر از سختی هاست،روایتی که به نظر من نماد پیچش عاطفی خود مردم ژاپنه.

🎐یه نگاهی هم به افسانه درناهای کاغذی بندازیم؟ دختری که توی اون دو تصویر میبینید ساداکو ساساکی(佐々木 禎子)، متولد و بزرگ شده هیروشیماست. اون زمان وقوع انفجار خیلی کوچیک بود اما زنده موند، ولی اثرات رادیواکتیوِ بمب اتم اون رو مبتلا به سرطان خون کرد. ساداکو تا چند سال بعد متوجه بیماریش نبود و فقط علائم گاه و بی گاهی از خودش نشون میداد و درد میکشید تا اینکه با حاد شدن بیماری در بیمارستان بستری شد. یه روز یکی از دوستاش که به دیدنش اومده بود افسانه قدیمی "هزار درنای کاغذی" رو براش تعریف میکنه و میگه توی این داستان اومده که اگر یک فرد بیمار با امید و علاقه هزار درنا بسازه خداوند اون رو شفا میده. ساداکو این داستان رو به فال نیک گرفت و شروع به ساختن درناها کرد، اما بعد از ساخت ۶۴۴ درنا و در دوازده سالگی از دنیا رفت. دوستان او اما ۳۵۶ درنای دیگه رو ساختن و نهایتا همه ۱۰۰۰ درنا رو همراهش دفن کردن. داستان ساداکو با عنوان "ساداکو و هزار درنای کاغذی" به سرعت در دنیا منتشر شد و جهان رو تحت تاثیر قرار داد. از اون موقع به بعد هر سال در ۶ اوت مصادف با واقعه هیروشیما که به روز صلح معروفه مردم درناهای کاغذی میسازن و کنار تندیس ساداکو میذارن؛ برای همین این درناها از نمادهای صلح به شمار میان. در زیر تندیس ساداکو این جمله نوشته شده: این است فریاد ما، این است آرزوی ما، صلح در تمام دنیا

اینجا پارک یادمان صلح هیروشیماست. (به ژاپنی:原爆ドーム) این مجموعه شامل چیزای مختلفی از جمله گنبد بمب اتمی، مجسمه ساداکو، مجسمه صلح و غیره است. تنها ساختمونی که در هیروشیما بطور کامل تخریب نشد و بقایای اون همچنان پابرجاست و به گنبد بمب اتمی معروفه رو در تصویر میبینید. همه ساله در سالروز این فاجعه مردم ژاپن اینجا جمع میشن و مردم دنیا دسته دسته درناهای کاغذی‌شون رو برای ادای احترام به قربانیان این انفجار به اونجا میفرستن تا در کنار این یادمان قرار بگیره. این مراسم در طول سال گردشگران مختلفی از سرتاسر دنیا داره و مقامات ژاپن همیشه تعدادی سفیر رو به اون دعوت میکنن، اما امسال شهردار ناکازاکی از دعوت سفیر رژیم صهیونیستی خودداری کرد و به همین علت این یادمان توسط سفیران آمریکا و بریتانیا تحریم شد، تحریمی از جانب مدعیان صلح برای دعوت نشدن یک ناقض صلح. این یادمان حرفهای زیادی برای گفتن داره: حرفهایی از جنس مRگ و زندگی؛ نابودی و بقا.