باران !

*باران که شدى مپرس ، اين خانه کيست/ سقف حرم و مسجد و ميخانه يکيست *باران که شدى، پياله ها را نشمار/ جام و قدح و کاسه و پيمانه يکيست

*باران ! تو که از پيش خدا مى آیی/ توضيح بده عاقل و فرزانه يکيست... *بر درگه او چونکه بيفتند به خاک/ شير و شتر و پلنگ و پروانه يکيست

*با سوره ى دل ، اگر خدا را خواندى/ حمد و فلق و نعره ى مستانه يکيست *اين بى خردان،خويش ، خدا مى دانند/ اينجا سند و قصه و افسانه يکيست

*از قدرت حق ، هرچه گرفتند به کار/ در خلقت حق، رستم و موریانه يکيست *گر درک کنى خودت خدا را بينى/ درکش نکنى، کعبه و بتخانه يکیست