رستم

رسام یکی از افسانه های ایرانی است پهلوان بزرگی که با توکل بر خدا بر دشمانش پیروز می شده.

رستم دستان نام‌آورترین چهرهه ی اسطوره‌ای در شاهنامه و به تبع آن، مهم‌ترین چهره ی اسطوره‌ای ادبیات فارسی است.

او فرزند زال و رودابه است و نبیره گرشاسپ و از راه گرشاسپ به جمشید می‌رسد؛ تبار مادری او به مهراب و ضحاک می‌رسد.

رستم در ادبیات فارسی به صورت‌های رستهم، روستهم،روستم نیز آمده است. در اصل از دو جزء تشکیل شده است: «رُس» به معنی بالیدن «تَهم» که در فارسی باستان و گاتاها و دیگر بخش‌های اوستا به معنی «دلیر» و «پهلوان» است.

در شاهنامه طول عمر پهلوانانی که از نسل سام یل (پدر بزرگ رستم) هستند، بسیار طولانی ذکر شده است و به همین طریق طول عمر رستم نیز در حدود ششصد سال بوده که البته به مرگ طبیعی نیز از دنیا نرفته است و با حیله شاه کابل و به دست برادر ناتنی‌اش، شغاد، به چاه افتاد و کشته شد در این واقعه برادر دیگر رستم، به نام زواره و رخش نیز کشته شدند. رستم در طول عمر خود هم‌عصر پادشاهان بسیاری بود که عبارتند از منوچهر - نوذر - زو - گرشاسب - کیقباد - کیکاووس - کیخسرو - لهراسب و گشتاسب و سرانجام بهمن.