تیکه ای از ادبیات کلاسیک۲

چطوری ممکنه که خاطراتم زنده تر از من باشن؟

دوست داشتنِ تو بدترین شکل خودتخریبی بود

دوست ندارم درمورد وضعیتم حرفی بزنم چون میدونم اگه دربارش حرف بزنم گریه میکنم

کسیو پیدا کن که لیاقتتو داشته باشه نه اینکه فقط تورو بخوادت

امروز نه، من حاضر نیستم اجازه بدم چیزای کوچیک‌ دوباره شروع به کشتن من کنن

کسایی که تورو تو روزای تاریکت رها میکنن،لایق جادوی تو نیستن

بهم یاد بده چطوری فراموشت کنم همونطور که تو منو فراموش کردی

"تا وقتی که خودم نباشم،هیچکس نیستم"

عشق هم مارو خوشحال و هم ناراحت میکنه و هیچ روحی زنده نیست که بتونه دلیلشو بفهمه.

این هم یه نعمته و هم یه نفرین که همه چیزو خیلی عمیق احساس کنی