من خسته شدم...

دوستان من خیلی خیلی خسته‌ام... از مدرسه از امتحانات از تنبیه‌ از تنهایی از غم از گریه

من خسته شدم... دیگه خسته ام... همش دارم درس می‌خونم... میام استراحت کنم هم دلم آروم نیست... کافیه پخ کنین تا گریه کنم... نمی‌دونم آینده‌م چیه... هیچکاری نمی‌تونم بکنم... من فقط می‌خوام شاد باشم...

دارم بال بال میزنم... دارم میمیرم... خسته شدم... همش در حال گریه... آینده‌ام به چهارتا امتحان لعنتی چرت و پرت بسته‌ست... آینده‌ام داره از الان به ** میره... خسته شدم از نگرانی... هر لحظه باید نگران یه چیز باشم... دیگه خسته شدم از استرس های دائمی...

می‌دونین... نمی‌دونم دارم چیکار می‌کنم... نمی‌دونم می‌خوام چیکار کنم... توی یه چرخه گیر کردم... همه هنوز دارن دینای شاد و خندون و بیخیال رو میبینن... نمیفهمن اون دینا داره میمیره داره مشکنه... فکر می‌کنن برام مهم نیست که امتحانات یا مدرسه چی میشه...

از تک تک کار هام... از تک تک تصمیماتم... از تک تک علایقم ایراد گرفته میشه... می‌خوام برم هنر یا تهش انسانی... اما همه ازم یه آدم تجربی یا ریاضی برو می‌خوان... من احمقم من اصلا... هنر چیه برو یه شغلی که پول در بیاری... من می‌خوام فرصت داشته باشم تا رویام رو پیدا کنم... اما الان فقط می‌تونم گریه کنم...