بلبل ها

چندتا فکت از بلبل ها

1. نام‌های متعدد و ادبی: بلبل در زبان فارسی نام‌های دیگری نیز دارد، از جمله هزاردستان، شباهنگ، عندلیب، مرغ زندخوان و مرغ شب‌خوان .

2. اندازه و ظاهر: بلبل پرنده‌ای کوچک با طول تقریباً ۱۶ سانتی‌متر است. نر و ماده هم‌شکل هستند و رنگ پشت آن‌ها خاکستری مایل به قهوه‌ای و زیر شکمشان متمایل به زرد است .

3. استعداد تقلید صدا: بلبل با حافظه قوی خود قادر است صدای تمام پرندگان آوازخوان را تقلید کند و به همین دلیل «هزاردستان» نامیده می‌شود .

4. تنوع در آواز: آواز بلبل تکراری نیست و هر بار با آواز قبلی متفاوت است. بلبل‌ها از نظر آواز به دسته‌های مختلف (صدای بم، معمولی و مرغوب) تقسیم می‌شوند .

تخم‌گذاری و جوجه‌آوری: بلبل در سال دو بار تولید مثل می‌کند (اواخر فروردین و اوایل تیرماه). هر بار ۴ تا ۵ تخم سبز تیره می‌گذارد که پس از ۱۴ تا ۱۶ روز به جوجه تبدیل می‌شوند

6. لانه‌سازی نزدیک به زمین: بلبل لانه خود را در ارتفاع کم و نزدیک به زمین، در میان بوته‌ها و درختان کوچک می‌سازد .

7. عدم تولید مثل در قفس: بلبل از جمله پرندگانی است که در قفس تولید مثل نمی‌کند و نگهداری از آن نیازمند توجه و وقت بیشتری نسبت به سایر پرندگان زینتی است .

8. جایگاه در ادبیات فارسی: بلبل از دیرباز در ادبیات فارسی مقام بلندی داشته و به عنوان نماد عاشق و شوریده‌حال در کنار گل سرخ (معشوق) شناخته می‌شود. رودکی، فردوسی، فرخی سیستانی و عطار از بلبل در اشعار خود یاد کرده‌اند .

9. نماد در ادبیات عامه: در ترانه‌ها و دوبیتی‌های محلی، بلبل نماد فرزند یا عزیز از دست رفته است و در لالایی‌ها نوزاد به بلبل تشبیه می‌شود .

10. بلبل به عنوان یک حرفه: در گذشته «بلبل» یک شغل نیم‌ادبی و نیم‌نمایشی بوده است؛ فردی خوش‌پوش و خوش‌خوان که متون ادبی و تاریخی را حفظ داشت و در مجالس اشراف برای خواندن شعر و قصه دعوت می‌شد .

11. بلبل خرم در هنر صفوی: در نقاشی‌های «گل و بلبل» دوره صفوی، غالباً گونه بومی ایران یعنی بلبل خرم (با گوشواره سفید روی گونه) به تصویر کشیده شده و نظر نگارگرانی چون رضا عباسی را جلب کرده است .

12. تغذیه در اسارت: بلبل پرنده‌ای کم‌خرج است و در اسارت تقریباً همه‌چیزخوار می‌باشد؛ کاهو، نان، خرما و برنج از جمله غذاهای مورد استفاده آن هستند، به شرطی که نرم باشند .