هزار و نهصد و بیست و چهار : اورست
سال ۱۹۲۴ بود. دو مرد در بلندترین نقطه جهان، جایی میان ابرها و برف، ناپدید شدند. آخرین بار، دو نقطه سیاه کوچک در ارتفاعات اورست دیده شدند. بعد از آن، مه همهچیز را پنهان کرد. آنها دیگر هرگز دیده نشدند. اما یک سؤال، بیش از صد سال است که باقی مانده: آیا جورج مالوری و سندی اروین، ۲۹ سال قبل از نخستین صعود رسمی، به قله اورست رسیده بودند؟
در دهه ۱۹۲۰، هیچ انسانی هنوز به قله اورست نرسیده بود. بریتانیا چندین تلاش برای رسیدن به بلندترین نقطه جهان انجام داده بود. در سال ۱۹۲۴، یکی از مهمترین اعضای این تلاشها جورج مالوری، کوهنورد باتجربه بریتانیایی، بود. همراه او جوانی ۲۲ ساله به نام اندرو «سندی» اروین حضور داشت؛ دانشجوی جوانی که به توانایی جسمی و مهارت فنیاش معروف بود. این دو نفر قرار بود آخرین تلاش بزرگ گروه برای رسیدن به قله را انجام دهند.
صبح ۸ ژوئن ۱۹۲۴، مالوری و اروین برای رسیدن به قله حرکت کردند. یکی از اعضای گروه، نوئل اودل، بعدها گفت که در لحظهای کوتاه که ابرها کنار رفتند، دو شخصیت کوچک را در ارتفاعات دیده است. او تصور میکرد که آن دو هنوز در حال پیشروی هستند. اما مه دوباره همهچیز را پوشاند. و آن دو دیگر هرگز دیده نشدند. هیچکس نمیدانست چه اتفاقی برایشان افتاده است. آیا سقوط کردند؟ آیا قبل از رسیدن به قله مجبور به بازگشت شدند؟ یا شاید… اول به قله رسیدند و هنگام بازگشت ناپدید شدند
سالها گذشت. سپس در سال ۱۹۹۹، یک گروه تحقیقاتی بقایای جورج مالوری را در ارتفاعات اورست پیدا کرد. این کشف بهجای اینکه راز را حل کند، آن را عجیبتر کرد. روی بدن مالوری نشانههایی وجود داشت که با یک سقوط شدید سازگار بود و یک طناب نیز میتوانست نشان دهد که او و اروین در لحظاتی به هم متصل بودهاند. اما چند سؤال بزرگ باقی ماند: سندی اروین کجا بود؟ و مهمتر از آن: آیا آنها قبل از سقوط به قله رسیده بودند؟
مهمترین سرنخ این داستان، شاید یک دوربین کوچک کداک باشد. بسیاری از پژوهشگران معتقدند اروین دوربینی همراه داشته است که ممکن بود عکسهایی از مسیر یا حتی قله در آن وجود داشته باشد. اگر روزی این دوربین پیدا شود و عکسهای قابلتشخیصی از قله در آن باقی مانده باشد، ممکن است یکی از بزرگترین رازهای تاریخ کوهنوردی حل شود. اما دوربین هنوز پیدا نشده است. و به همین دلیل، هیچ مدرک قطعی وجود ندارد که ثابت کند مالوری و اروین به قله رسیدهاند.
در سال ۲۰۲۴، درست صد سال پس از ناپدید شدن آن دو، یک تیم نشنال جئوگرافیک در یخهای منطقه رونگبوک مرکزی به کشفی مهم رسید. آنها یک چکمه قدیمی پیدا کردند. داخل آن، بقایایی وجود داشت و روی جوراب، نام: A.C. Irvine دوخته شده بود. این نام به اندرو کامین اروین اشاره دارد؛ همان «سندی اروین» گمشده. این کشف نشان داد که راز هنوز تمام نشده است. اما دوربین موردنظر هنوز پیدا نشده و حتی با این کشف جدید نیز مشخص نشده که آن دو واقعاً به قله رسیده بودند یا نه.
بیش از یک قرن گذشته است. جورج مالوری پیدا شد. نشانههایی از سندی اروین نیز سرانجام پیدا شد. اما مهمترین سؤال هنوز بیجواب مانده است. آیا آن دو قبل از مرگ، به بلندترین نقطه زمین رسیدند؟ شاید پاسخ، هنوز جایی زیر برف و یخهای اورست پنهان شده باشد. شاید یک دوربین کوچک، هنوز در جایی از این کوه باقی مانده باشد. و شاید دو مردی که تاریخ آنها را شکستخورده میداند، در واقع ۲۹ سال قبل از نخستین صعود رسمی، به قله رسیده باشند. اما تا زمانی که مدرکی پیدا نشود، اورست راز خود را نگه خواهد داشت.
پستت عالی بود خسته نباشیییی ✌🏻
ممنون از نگاه زیبات💞
جالب بود
خداقوت سازنده
💞💞