مردانگیت را ثابت نکن نشانش بده!

مردانگی واقعا یعنی چی؟ شاید وقتشه بعضی چیزهایی که به اسم «مردونگی» پذیرفتیم، دوباره بررسی کنیم.

اینکه صدات از بقیه بلندتر باشه؟ اینکه برای زنی که دوستش داری تصمیم بگیری؟ اینکه هیچ ‌وقت گریه نکنی؟ اینکه اگر کسی بهت بی‌ احترامی کرد، حتماً باید با خشونت جوابش رو بدی؟ یا شاید وقتشه بفهمیم چیزهایی که سال‌ها به اسم «مردونگی» بهمون یاد دادن همه‌ شون به معنای مردانگی نیستن.

مرد گریه نمی‌کند؟ از بچگی به خیلی از پسرها یاد می‌دن:مرد که گریه نمی‌کنه ، خودتو قوی نشون بده ، احساساتی نباش ، مشکلت رو خودت حل کن ؛ بعد همون پسر بزرگ می‌شه و نمی ‌تونه درباره ناراحتی ‌هاش حرف بزنه نمی ‌تونه بگه «ترسیدم»نمی‌تونه بگه «دلم شکسته» نمی ‌تونه حتی از کسی کمک بخواد. چون ازش خواستن همیشه قوی به نظر برسه اما قوی بودن با بی‌ احساس بودن فرق داره. مردانگی قرار نیست احساساتت رو خفه کنه قراره بهت یاد بده چطور احساساتت رو بشناسی و بدون آسیب زدن به خودت یا دیگران مدیریتشون کنی.

غیرت یا کنترل؟ بیایید درباره چیزی حرف بزنیم که خیلی وقت‌ها به اسم «غیرت» ازش دفاع می‌کنیم. اگر دوستش داری لازم نیست لباسش رو تعیین کنی. اگر با تو رابطه داره لازم نیست رمز گوشیش رو بدونی. اگر همسرته سقرار نیست صاحب زندگی و انتخاب‌هاش باشی. غیرت وقتی تبدیل به کنترل بشه دیگه اسمش عشق نیست. عشق یعنی به کسی اهمیت بدی بدون اینکه آزادی و شخصیتش رو ازش بگیری. تو می‌تونی نگران کسی باشی می‌تونی حسادت کنی می‌تونی حتی ناراحت بشی اما هیچ‌کدوم از این احساسات بهت حق مالکیت روی یک انسان دیگه نمی‌ده.

مردانگی و خشم: خیلی‌ها فکر می‌کنن مرد باید وقتی عصبانی شد خودشو نشون بده داد بزنه تهدید کنه میز و دیوار رو بکوبه طرف مقابل رو بترسونه. و بعد اسمش رو بذاره:من عصبانی بودم اما عصبانی بودن مجوز آسیب زدن نیست. همه‌ی ما خشمگین می‌شیم اما چیزی که شخصیت آدم رو نشون می‌ده، رفتارش در لحظه‌ی خشمشه. قدرت واقعی این نیست که بقیه ازت بترسن اینکه خودت بتونی خشمت رو کنترل کنیه. آدمی که می‌تونه داد بزنه اما انتخاب می‌کنه حرف بزنه خیلی قوی‌تر از کسیه که برای شنیده شدن مجبور به ترساندن دیگرانه.

عذرخواهی کردن: یکی از عجیب‌ترین چیزهایی که گاهی از مردها گرفته می‌شه توانایی گفتن یک جمله‌ی ساده‌ست: «اشتباه کردم.» بعضی‌ها حتی وقتی می‌دونن مقصرن، باز دنبال راهی می‌گردن که تقصیر رو تقسیم کنن: «باشه من اشتباه کردم ولی تو هم…» «اگه تو اون کارو نمی‌کردی من این کارو نمی‌کردم» «من مجبور شدم اینطوری رفتار کنم» اما مسئولیت‌ پذیری یعنی بتونی اشتباهت رو بدون توجیه بپذیری. عذرخواهی کردن تو رو کوچک نمی‌کنه. اتفاقاً کسی که آن‌قدر اعتمادبه‌نفس داره که ضعف و اشتباهش رو بپذیره خیلی بیشتر از کسی که همیشه دنبال برنده شدن در بحثه قابل احترامه.

مرد بودن یعنی چه؟ مرد بودن یعنی اگر کسی ازت ضعیف‌تره تحقیرش نکنی. یعنی وقتی می‌تونی از قدرتت سوءاستفاده کنی انتخاب کنی که نکنی. یعنی اگر کسی بهت «نه» گفت بتونی «نه» رو بپذیری. یعنی وقتی شکست خوردی دنبال مقصر نگردی. یعنی اگر کسی رو دوست داری به جای مالک شدن امنیت ایجاد کنی. یعنی بتونی بگی: «ترسیدم» «ناراحت شدم» «کمک می‌خوام» «اشتباه کردم» «دوستت دارم» هیچ‌ کدوم از این ‌ها از مرد بودن کم نمی‌کنه.

پس ایرانی، شاید وقتشه یک بار برای همیشه تعریفمون از «مردانگی» رو بازنویسی کنیم. مردانگی یعنی قدرت داشته باشی اما ازش سوءاستفاده نکنی. یعنی عصبانی باشی اما آسیب نزنی. یعنی عاشق باشی اما مالک نشی. یعنی اشتباه کنی اما مسئولیتش رو بپذیری. یعنی احساس داشته باشی اما احساساتت رو بهانه‌ی آزار دیگران نکنی. و شاید مهم‌تر از همه: مردانگی این نیست که همه از تو بترسن، مردانگی اینه که آدما کنار تو احساس امنیت کنن.