دعوت نامه مرگ فصل دوم

یک بازی زامبی‌کشی. یک جایزه وسوسه‌کننده. یک دعوت مرموز. اما پشت این نسخه ویژه، رازی پنهان شده که هیچ‌کس انتظارش را ندارد...

> پیتر و آلن خودشان را به محل مشخص‌شده رساندند. یک اتوبوس بزرگ آنجا منتظر بود و ده‌ها نفر دیگر هم که برای نسخه ویژه آمده بودند، سوار می‌شدند. بعد از حرکت اتوبوس، زنی با لباس مشکی از جلوی اتوبوس بلند شد و با صدایی آرام گفت: «از این لحظه، همه باید چشم‌بندهایتان را ببندید. تا رسیدن به مقصد، هیچ‌کس اجازه ندارد اطرافش را ببیند.» همه با کنجکاوی چشم‌بندهایشان را بستند... بی‌خبر از اینکه این آخرین باری بود که مسیر واقعی را می‌دیدند.

> چند دقیقه بعد، اتوبوس ایستاد. همه با دستور همان زن، چشم‌بندهایشان را برداشتند. آن‌ها وسط یک محوطه‌ی سرسبز و وسیع بودند؛ جایی که از دور، حصارهای بلند اطرافش دیده می‌شد. زن به هر نفر یک جلیقه داد و گفت: «این جلیقه را بپوشید و موبایل‌هایتان را روشن کنید. از این لحظه، همه‌چیز از داخل بازی به شما اعلام می‌شود.» پیتر گوشی‌اش را بیرون آورد... اما هرچه تلاش کرد، هیچ برنامه‌ای جز همان بازی باز نمی‌شد...

> چند ثانیه بعد، صفحه‌ی بازی روشن شد و پیامی روی آن ظاهر شد: «بازی آغاز شد. زامبی‌ها در محوطه پراکنده شده‌اند. آن‌ها را پیدا کنید و از بین ببرید.» همه با هیجان به اطراف دویدند، اما ناگهان... صدای فریاد یکی از شرکت‌کننده‌ها سکوت را شکست. پیتر با وحشت به سمت صدا برگشت... چیزی که دیده بود، هیچ شباهتی به یک بازی نداشت...

> پیتر با عجله خودش را به محل فریاد رساند... اما به جای یک زامبی، مردی را دید که با یک سلاح سرد به یکی از شرکت‌کننده‌ها حمله کرده بود. چند نفر دیگر هم با وحشت از میان درخت‌ها فرار می‌کردند و فریاد می‌زدند: «فرار کنید... اینا زامبی نیستن! دارن ما رو می‌کشن!» قلب پیتر تندتر از همیشه می‌زد. حالا دیگر مطمئن بود... این نسخه ویژه، یک بازی نبود.