دوستی درونگرا با درونگرا؟

‌‌

درود به همگی. تاحالا براتون سوال شده که چرا درونگرا ها با درونگرا ها دوست نمیشن؟ در فضای مجازی اینطور نیست، ولی در دنیای واقعی؟ در ادامه بهش اشاره خواهیم کرد...

دوستی نیاز به شروع‌کننده داره. درون‌گراها معمولاً در موقعیت‌های اجتماعی منتظر می‌مونن تا دیگران به اونا نزدیک بشن. وقتی دو نفر که هر دو منتظر طرف مقابل هستن در یک محیط قرار می‌گیرن، نتیجه اغلب سکوتِ طولانیه. هیچ‌کدوم نمی‌خوان حریم امن طرف مقابل رو بشکنن یا انرژی خودشون رو صرف شروع یک مکالمه کنن؛ بنابراین، فرصت دوستی حتی قبل از اینکه شروع بشه، از دست می‌ره.

بسیاری از آدما ناخودآگاه به دنبال کسی می‌گردن که جای خالیِ مهارت‌های اجتماعی اونا را پر کنه. یک درون‌گرا ممکنه ناخودآگاه جذب برون‌گرایی بشه که می‌تونه یخِ محیط را بشکنه، با دیگران صحبت کنه و اون رو هم وارد دایره اجتماعی کنه. در واقع، برون‌گرا مثل یک راهنما عمل می‌کنه که فرد درون‌گرا رو از خونه بیرون می‌کشه.

درون‌گرا بودن فقط یک ویژگیه، نه یک شخصیت کامل. دو نفر که هر دو درون‌گرا هستن، ممکنه دنیای ذهنی کاملاً متفاوتی داشته باشن. مثلاً یکی درون‌گرایی است که عاشق مطالعه تاریخه و دیگری درون‌گرایی که فقط به گیمینگ یا انیمه علاقه داره.

گاهی اوقات، وقتی یک فرد درون‌گرا با یک فرد بسیار شبیه به خودش روبرو میشه، ممکنه احساس کنه که این رابطه ساکت‌تر از اون هست که هیجان داشته باشه. برخی فکر می‌کنن دوستی با یک درون‌گرای دیگه باعث می‌شود هر دو در پیله خودشون منزوی‌تر بشن، در حالی که معاشرت با فردی پرانرژی‌تر، فضای تنفسی بیشتری به اونها میده.