داستان های کوتاه ترسناک(قسمت اول)

اگر یک کم ترس می خواید بفرمایید داخل.اگر ترسناک نیستن به بزرگی خودتون ببخشید...

راز میز شماره 4: یک بار به رستورانی عجیب رفته ام. اینجا کشور کره است. جایی که عدد ۴ خیلی ترسناک است چون تلفظش شبیه مر. گ است. برای همین مثلا آسانسور و ساختمان ها طبقه ۴ ندارند و از ۳ به ۵ می روند یا به جای ۴ چیز دیگری می نویسند.

ولی من از این چیز ها نمی ترسیدم و برعکس، از آن خوشم می آمد پس میتوان گفت من خیلی عدد چهار را دوست داشتم.اما روزی که به رستوران رفتیم همه چیز عوض شد...

من و سه تا از دوستانم که مثل هم از عدد ۴ و چیز های ترسناک خوشمان می آمد برای خوردن غذا به رستوران رفتیم. چهار بولگوجی و نوشیدنی سفارش دادیم.چشممان به میزی افتاد که کمی عجیب بود و با همه میز ها فرق داشت. رویش نوشته بود: میز ۴ میدانم که این در کره خیلی عجیب بود اما ما اهمیت ندادیم و نشستیم

پس از گذشت دو دقیقه، صدای عجیبی شنیدم: سششششششششششش... گفتم شاید صدای دستگاه باشد و اهمیت ندادم. کمی بعد به گارسون نگاه می کردم که سفارش ها را می گرفت.اما سایه اش... چرا سایه اش شیطانی شده بود؟ گیج شده بودم.به دوستانم گفتم که می روم دستشویی.بعد رفتم و آبی به صورتم زدم. شاید توهم بوده... جیغغغغغغغغغغغ این صدا از توالتی می آمد که از هر طرف می شمردی شماره ۴ میشد.غیر منطقی نبود؟ کم کم داشتم وحشت می کردم.

وقتی که بیرون آمدم ناگهان برق قطع شد. عجب بد شانسی ای... حس کردم یک نفر دارد نگاهم می کند. چرخیدم. کسی نبود. شاید کابوس است. خودم را نیشگون گرفتم. آخخخخخخ... خواب نبودم. پس چه خبر بود؟ برق وصل شد. یکی از دوستانم نبود. و دوباره برق قطع شد. رفتم دنبال دوستم برگردم که صدایی آمد: خششششششش

من الان به شدت از عدد ۴ می ترسم و هربار که آن را ببینم جیغ می کشم و فرار می کنم. البته دوستم هم دیگر هرگز پیدا نشد. روزی که رفتیم از آنها سوال کنیم فهمیدیم که میز ۴ اصلا وجود نداشت... اما اگر بیشتر مانده بودم چه می شد؟ آن ماده لزج چه بود؟ او که بود؟ دوستم چه شد؟