سوگورو گتو، نابغه ای دیوانه؛

★ داستانی برگرفته از آهنگ The Fool

سوگورو گتو همیشه می‌دانست دیگران او را اشتباه می‌فهمند. برای بیشتر جادوگران، او خائن بود. مردی که راهش را گم کرده، عقلش را از دست داده و تصمیم گرفته دنیا را به آتش بکشد. هر بار که نامش بر زبان می‌آمد، با نفرت و ترس همراه بود؛ گویی همه از قبل حکم او را صادر کرده بودند. اما گتو هرگز خودش را دیوانه نمی‌دانست.

در شبی آرام، بر فراز ساختمانی بلند ایستاده بود و به چراغ‌های شهر خیره شده بود. مردمی که در خیابان‌ها رفت‌وآمد می‌کردند، هیچ ایده‌ای نداشتند که نفرین‌ها چگونه از ترس، نفرت و ضعف آن‌ها زاده می‌شوند. آن‌ها زندگی عادی خود را ادامه می‌دادند و بار مسئولیت را بر دوش جادوگرانی می‌گذاشتند که هر روز جانشان را برای محافظت از همان مردم به خطر می‌انداختند.

گتو زمانی یکی از همان جادوگران بود. او هم زمانی باور داشت که محافظت از ضعیفان، وظیفه‌ای مقدس است. اما آن باور، مدت‌ها پیش شکسته بود. او هنوز لحظه‌هایی را به یاد می‌آورد که برای نجات دیگران جنگیده بود؛ روزهایی که در کنار بهترین دوستش، ساتورو گوجو، آینده را روشن می‌دید. آن روزها فکر می‌کرد دنیا بی‌نقص نیست، اما ارزش نجات دادن دارد.

اما پس از آن، حقیقت را دید. دید که چگونه جادوگران رنج می‌کشند، می‌میرند و فراموش می‌شوند. دید که چگونه مردم عادی، بی‌آنکه بدانند، سرچشمه تمام نفرین‌هایی هستند که جان بی‌شمار جادوگران را می‌گیرد. و برای اولین بار، پرسشی در ذهنش شکل گرفت: «اگر علت اصلی رنج از بین برود، چه می‌شود؟»

آن سؤال برای دیگران وحشتناک بود. برای خودش، پرسشی که در انتظار تحقق یافتن بود. هرچه بیشتر به آن فکر می‌کرد، بیشتر متقاعد می‌شد که مشکل از او نیست؛ مشکل از جهانی است که حقیقت را نمی‌بیند. مردم او را هیولا می‌نامیدند. خائن. افراطی. دیوانه. اما گتو تنها لبخند می‌زد. چقدر عجیب بود که تاریخ همیشه کسانی را که رویاهای بزرگی داشتند، احمق می‌خواند.

شاید حق با آن‌ها بود. شاید او واقعاً یک احمق بود؛ مردی که جرئت کرده بود جهانی متفاوت را تصور کند. اما احمق‌ها ویژگی عجیبی دارند. آن‌ها از خندیده شدن نمی‌ترسند. از اشتباه فهمیده شدن نمی‌ترسند. و مهم‌تر از همه، از دنبال کردن رؤیایی که دیگران غیرممکن می‌دانند نمی‌ترسند. باد شنل تیره‌اش را به حرکت درآورد. گتو نگاهش را از شهر گرفت و به آسمان شب دوخت. روزی همه چیز روشن می‌شد. روزی مردم خواهند فهمید که او صرفاً یک دیوانه نبود. تا آن روز، می‌توانست هر نامی را تحمل کند. خائن. هیولا. احمق...