من در درون من

درودددد🌱✨ این پست یکی از نوشته های خودمه که حدود دو هفته ی پیش نوشته شده و در کل در مورد ظاهر و باطن افراده ✨🪄امیدوارم خوشتون بیاد🪄✨

حسی نا خوشایند دارم...نسبت به افراد،اشیا،رفتار ها،نگاه ها،سخن های مختلف و...به همه چیز!!چرا؟خود نیز نمیدانم و این نا آگاهی مرا آزار میدهد!شاید هیچوقت به آن نرسم..! حال آیا کسی میداند این احساسات چه هستند و اصلا چرا هستند؟! شاید احساس درونی من و همه ی انسان های دیگر،ناشی از اتفاقات ناگوار رخ داده باشد که در ساعاتی مختص هر شخص وظیفه ی نمایان شدن و آزار او را داشته باشد؛

یا شاید همه چیز اعم از:قلب،عشق،نفرت،خشم،غم،ترس،شادی،کینه و...همه و همه چیزی باشند برای بیدار ماندن فردی در درون اشخاص،فردی که بدون احساسات و افکار ما از بین خواهد رفت...شاید این شخصی که در من زندگی میکند؛درست مثل من،حال به تنهایی روی صندلی ای در اتاقی نشسته باشد و با مداد و قلمی در دست در حال نوشتن باشد:با ذهنی آشفته،دستی لرزان،احساساتی مهار نشدنی،چشم های خسته،کار های مانده و وسایل جامانده...

شاید او نیز مانند من به نوشتن پناه میبرد...! کسی چه میداند؟؟شاید شخص درون تو بادبادکی میسازد تا در فردایی که هرگز مشخص نیست فرا میرسد یا خیر،با آن برای خود احساسی دلنشین رقم بزند؛شاید فرد درون شاد ترین اشخاص نزدیک ما،حال به گریستن می پردازد و منتظر کسی ست که او را بفهمد،درک کند،شاد کند و به او کمک کند..بی توجه به اینکه آیا همچین شخصی اصلا وجود دارد؟اطمینان ندارد ولی امید دارد.

شاید آن شخص در پی جستجو های پی در پی،خسته و مانده باشد و دیگر نایی در او نمانده باشد...شاید با چشمانی در مانده و در سکوت منتظر همدمی برای خود باشد...شاید از انسان ها هراس داشته باشد و به کسی نزدیک نشود،چرا که همه ی افراد او را سرخورده و آزرده کرده اند؛پس احتمالا منتظر کسی ست که بیاید و خود او را فرا خواند.

شاید شخص درون ما نیز به کمک نیاز داشته باشد و چه کسی شایسته تر از خودمان که درد های او را بفهمد و به داد او برسد؟! پس بیایید کمی به درون خود بیاندیشیم و خویشتن را از پرتگاهی که امکان سقوط دز آن زیاد است،نجات دهیم. "پایان"