ورژن های دیگه ای از انسان وجود داره؟

تصور کنید در یک شب صاف و پرستاره به آسمان نگاه می‌کنید. انبوهی از نورهای ریز که هر کدام یک خورشید دوردست هستند و اطرافشان احتمالاً سیاراتی می‌چرخند. دانشمندان می‌گویند در کیهان ما تریلیون‌ها کهکشان وجود دارد و هر کهکشان میلیاردها ستاره دارد. این یعنی تعداد سیاراتی که در جهان وجود دارند، باورنکردنی است.

شاید برای شما هم سوال شده باشه که : با این همه جا، فقط ما روی کره آبی کوچکمون تنها هستیم؟ بزراید با دو فرضیه و نظریه به سوالتون جواب بدم ، اما گفته باشم که این سوال شاید یه روزی حل شه شاید هم هیچ وقت حل نشه 🤷

یکی از هیجان‌انگیزترین ایده‌ها این است که شاید جایی در همین کیهان، موجوداتی زندگی می‌کنند که شبیه ما انسان‌ها هستند. شاید آن‌ها هم دو پا دارند، دو دست، یک سر، و حتی شاید اخلاقیات و احساساتی شبیه به ما! چرا این فکر منطقی است؟ اصلی وجود دارد به نام “اصل کپرنیکی” یا “اصل میانه‌روی”. یعنی زمین و انسان جایگاه ویژه‌ای در کیهان ندارند. اگر شرایط زمین برای شکل‌گیری حیات و بعد از آن تکامل انسان مناسب بوده، پس چرا این شرایط در جای دیگر کیهان تکرار نشود؟

آب مایع: یک عنصر حیاتی برای حیات آن‌طور که ما می‌شناسیم. دانشمندان سیارات زیادی را پیدا کرده‌اند که در “منطقه قابل سکونت” ستاره خود قرار دارند و احتمال وجود آب مایع در آن‌ها زیاد است. عناصر شیمیایی: همان عناصری که بدن ما از آن‌ها ساخته شده (کربن، هیدروژن، اکسیژن، نیتروژن و…) در سراسر کیهان یافت می‌شوند. قوانین فیزیک: قوانین فیزیک در همه جای کیهان یکسان است. جاذبه، نور، گرما… همه مثل هم کار می‌کنند. پس، منطق حکم می‌کند که اگر شرایط فراهم باشد، حیات می‌تواند در جاهای دیگر هم شکل بگیرد. و اگر حیات شکل بگیرد، شاید در طول میلیون‌ها سال، به موجوداتی هوشمند و پیچیده تکامل یابد. شاید این موجودات «انسان» نباشند، اما همسایگان کیهانی ما باشند.

اما یک گمانه‌زنی علمی دیگر، ما را به دنیای داستان‌های علمی-تخیلی می‌برد: جهان‌های موازی. فکر کنید در هر لحظه، هر تصمیمی که می‌گیرید، یا هر رویدادی که در کیهان رخ می‌دهد، باعث انشعاب و ایجاد یک جهان جدید می‌شود. در یک جهان، شما امروز صبحانه نان و پنیر خوردید.در جهانی دیگر، شاید تصمیم گرفتید املت بخورید. در جهانی دیگر، شاید در این لحظه اصلاً وجود ندارید، یا تاریخ انسان به شکل دیگری رقم خورده است. این ایده از کجا می‌آید؟ این مفهوم از دل فیزیک کوانتوم بیرون آمده است. فیزیک کوانتوم می‌گوید ذرات می‌توانند همزمان در چند حالت باشند تا زمانی که ما آن‌ها را مشاهده کنیم. بعضی فیزیکدان‌ها معتقدند این “چند حالتی بودن” در سطح کیهان هم اتفاق می‌افتد و باعث می‌شود جهان‌های بی‌شماری با احتمالات مختلف وجود داشته باشند. پس، در این چارچوب، ممکن است میلیون‌ها (یا میلیاردها!) ورژن دیگر از شما و من وجود داشته باشد که در شرایط و تاریخچه‌های متفاوتی زندگی می‌کنند. شاید در آن جهان‌ها، انسان‌ها کاملاً متفاوت از ما شده‌اند؛ شاید پیشرفته‌تر، شاید عقب‌مانده‌تر، یا شاید حتی اصلاً انسان نامیده نمی‌شوند!

این‌ها همه نظریه و گمانه‌زنی‌های هیجان‌انگیز هستند. چرا تاکنون نتوانسته‌ایم شواهدی پیدا کنیم؟ ۱ـفاصله نجومی: حتی اگر موجودات هوشمندی وجود داشته باشند، فاصله آن‌ها از ما آنقدر زیاد است که سفر یا حتی ارسال سیگنال برای ما غیرممکن است. ۲ـتفاوت‌های بنیادی: شاید حیات بیگانه آنقدر با ما متفاوت باشد که اصلاً نتوانیم آن را تشخیص دهیم. یا شاید آن‌ها هوشمند باشند اما ترجیح دهند با ما تماس نگیرند (شبیه به ایده “باغ وحش کیهانی” که زمین را مثل یک باغ وحش زیر نظر دارند). ۳ـعمر تمدن‌ها: شاید تمدن‌ها در کیهان عمر کوتاهی دارند و قبل از اینکه بتوانند با ما تماس بگیرند، از بین می‌روند.