مانهوا چیست و چگونه است؟

مانهوا، همان‌گونه که در زبان کره‌ای «만화» خوانده می‌شود، یک نوع کتاب کمیک و داستان مصور است که از کره جنوبی نشأت گرفته و در دهه‌های اخیر جایگاه ویژه‌ای در عرصه فرهنگ پاپ جهانی پیدا کرده است.

پیش از ورود مانهوا به عرصهٔ هنر دیجیتال، این شکل داستانی در اوایل قرن بیستم در کره جنوبی به‌صورت کاریکاتور و کمیک‌های کوتاه در روزنامه‌ها و مجلات کوچک ظهور کرده بود. با گذشت زمان، در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، با توسعهٔ چاپگرهای پیشرفته و افزایش جمعیت جوان، مانهوا به شکل سری‌های طولانی و متنوعی تبدیل شد. در اوایل قرن بیست و یکم، تغییرات سیاسی و فرهنگی در کره، محتوای مانهوا را به‌عنوان یک ابزار هم‌زمان برای تفریح و بیان اجتماعی شکل داد. سپس با ورود اینترنت و فناوری‌های دیجیتال، در سال ۲۰۰۰ وب‌تون یا “Webtoon” به‌عنوان یک قالب جدید، مانهوا را به دنیای آنلاین وارد کرد و باعث شد این هنر به سرعت در سطح جهانی گسترش یابد.

مانهوا با ترکیبی از نویسنده و نقاش، در بسیاری از پروژه‌ها به‌صورت جداگانه فعالیت می‌کنند؛ ولی در آثار مستقل، معمولاً یک نفر مسئول هر دو بخش است. طراحی این هنر با خطوط صاف و رنگ‌های کم‌رنگ، حس شفافیت و عمق را در تصویر ایجاد می‌کند. برخلاف مانگا که معمولاً از راست به چپ خوانده می‌شود، مانهوا غالباً به‌صورت چپ به راست طراحی می‌شود، اما در برخی نسخه‌های خارجی ممکن است با استاندارد مانگا تطبیق یابد. حاشیه‌های درون فریم، مستقیماً در داخل تصویر قرار گرفته و نیازی به جستجوی خارج از صفحه ندارند؛ این باعث می‌شود خواننده به‌سرعت به دیالوگ‌ها دست یابد. متن‌های مانهوا معمولاً به هانگول (حروف کره‌ای) و گاهی هانجا (漢字) نوشته می‌شود و به‌صورت خاص در گفتارها و حاشیه‌ها ظاهر می‌شود.

در گذشته، مانهوا عمدتاً در قالب چاپی در دسترس بود؛ نسخه‌های Hardcover و Paperback برای جمع‌آورندگان و علاقه‌مندان طراحی شد. اما با ورود به عصر دیجیتال، وب‌تون به‌عنوان یک قالب برتر و محبوب تبدیل شد. صفحات این قالب‌ها عمودی هستند و برای اسکرول در تلفن‌های همراه طراحی شده‌اند. انتشار آن‌ها معمولاً هفتگی یا روزانه است؛ این رویکرد باعث ایجاد هیجان و انتظار در میان مخاطبان می‌شود. علاوه بر این، برخی وب‌تون‌ها حاوی انیمیشن‌های کوچک مانند قطره‌های اشک که در حاشیه‌ها حرکت می‌کنند، هستند؛ این ویژگی به تجربهٔ خواندن عمق بیشتری می‌دهد. حجم معمولی صفحات در هر شماره، حدود ۲۰ تا ۳۰ صفحه است، اما در صورتی که لازم باشد، می‌توان صفحات بیشتری اضافه کرد.

منشأ مانهوا در کره جنوبی و مانگا در ژاپن است. نویسنده و نقاش در مانهوا اغلب جداگانه هستند، در حالی که در مانگا هم همین تقسیم وجود دارد؛ ولی در مانهوا یک نفر ممکن است هر دو نقش را به عهده بگیرد. مانهوا معمولاً به‌صورت چپ به راست خوانده می‌شود، در حالی که مانگا از راست به چپ است. در طراحی گرافیکی، مانهوا از رنگ‌های کم‌رنگ و خطوط صاف استفاده می‌کند، در حالی که مانگا خطوط ضخیم‌تر و رنگ‌های پررنگ‌تری دارد. موضوعات مانهوا ترکیبی از تاریخ، فرهنگ و سیاست کره‌ای است، در حالی که مانگا به‌صورت وسیع‌تری به فرهنگ ژاپن و موضوعات ساندربند می‌پردازد. در نهایت، توزیع مانهوا در سطح جهانی به‌خاطر وب‌تون و مانگا در سطح جهانی و هالرو به صورت گسترده است.

خواندن مانهوا تجربه‌ای چندگانه است؛ در هر صفحه، خطوط ریز، سایه‌زدگی‌های دقیق و رنگ‌های پنهان را می‌توان درک کرد. حاشیه‌های درون فریم، دیالوگ‌ها را بدون نیاز به جستجوی خارج از تصویر، در دسترس قرار می‌دهند. مفهوم زمان در مانهواها به‌صورت نسبی و گاهی درون فریم (timeline) جریان می‌یابد؛ این امر باعث می‌شود خواننده به‌صورت متفاوتی به داستانی پی ببرد. از دیدگاه فرهنگی، مانهواها در هالیو و بازارهای جهانی به‌عنوان منبع الهام برای فیلم، سریال و بازی‌های ویدئویی عمل می‌کنند. نمادهای هانگول و هانجا، در کنار رنگ‌های خاص، به خواننده درک درستی از زندگی روزمره و فرهنگ کره جنوبی می‌دهند.