Soundgarden

یک گروه موسیقی راک آمریکایی است که در سال ۱۹۸۴ در شهر سیاتل، ایالت واشنگتن تشکیل شد. این گروه یکی از پیشگامان اصلی سبک گرانج (Grunge) به شمار می‌رود؛ سبکی که ترکیبی از راک آلترناتیو، پانک راک و هوی متال است و در دهه‌ی ۱۹۹۰ میلادی به شهرت جهانی رسید.

اعضای اصلی گروه در دوران طلایی آن عبارت بودند از: کریس کورنل (Chris Cornell) – خواننده و نوازنده گیتار کیم تایل (Kim Thayil) – گیتار اصلی بن شپرد (Ben Shepherd) – گیتار بیس مت کامرون (Matt Cameron) – درامز در دوره‌های اولیه، اعضای دیگری نیز در گروه حضور داشتند، اما ترکیب بالا شناخته‌شده‌ترین و پایدارترین ترکیب Soundgarden به شمار می‌آید. از همان ابتدا، صدای منحصر‌به‌فرد گروه—ترکیبی از ملودی‌های پیچیده، ریف‌های سنگین و صدای پرقدرت کورنل—توجه منتقدان را جلب کرد. در دهه‌ی ۱۹۹۰، همراه با گروه‌هایی نظیر Nirvana، Pearl Jam و Alice in Chains، نقش مهمی در گسترش موسیقی گرانج ایفا کردند.

تاریخچه و شکل‌گیری گروه: در اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰، شهر سیاتل به‌تدریج به یکی از مراکز مهم برای موسیقی آلترناتیو در آمریکا تبدیل شد. در همین فضا، سه موسیقیدان جوان — کریس کورنل (که در آن زمان درام می‌نواخت و آواز می‌خواند)، کیم تایل (نوازنده گیتار با گرایش به متال و پانک)، و هیرو یاماموتو (نوازنده گیتار بیس) — تصمیم گرفتند گروهی با صدایی متفاوت تشکیل دهند. گروه در سال ۱۹۸۴ رسماً با نام Soundgarden آغاز به کار کرد. نام گروه از مجسمه‌ی صوتی‌ای در پارکی در سیاتل الهام گرفته شده بود به نام “A Sound Garden” که با لوله‌های فلزی صداهایی از باد تولید می‌کرد. در آغاز فعالیت، موسیقی Soundgarden آمیزه‌ای از هارد راک کلاسیک، پانک و صداهای سنگین متال بود. این ترکیب باعث شد از همان ابتدا در صحنه‌ی محلی سیاتل متمایز باشند. در سال ۱۹۸۶، آن‌ها اولین EP خود را با نام Screaming Life از طریق شرکت مستقل Sub Pop منتشر کردند؛ برندی که بعدها نقشی کلیدی در ظهور جنبش گرانج داشت. در اواخر دهه‌ی ۸۰، گروه با جذب مخاطبان بیشتر و محبوبیت در صحنه‌ی زیرزمینی، توجه شرکت‌های بزرگ موسیقی را جلب کرد و در نهایت با A&M Records قرارداد بست. این همکاری، آن‌ها را به یکی از نخستین گروه‌های گرانج تبدیل کرد که با یک ناشر بزرگ قرارداد امضا کردند — گامی مهم که راه را برای گروه‌های دیگر سیاتل باز کرد.

دوره‌ی موفقیت و آلبوم‌های شاخص: با ورود به دهه‌ی ۹۰ میلادی، Soundgarden از یک گروه زیرزمینی سیاتلی به یکی از چهره‌های اصلی صحنه‌ی موسیقی جهانی تبدیل شد. پس از چند آلبوم اولیه، سه اثر اصلی آن‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در شهرت و تاریخ موسیقی راک داشتند: ۱. Badmotorfinger (1991) این آلبوم نقطه‌ی عطفی برای گروه بود. سبک ترکیبی گیتارهای خشن، ریف‌های سنگین و شعرهای پیچیده، توجه منتقدان و مخاطبان را به خود جلب کرد. این اثر در زمانی منتشر شد که گرانج به‌تازگی در حال انفجار جهانی بود. موفقیتش باعث شد Soundgarden وارد تورهای بزرگ شود و در کنار گروه‌هایی مانند Guns N’ Roses و Pearl Jam اجرا کند. ۲. Superunknown (1994) این آلبوم را می‌توان موفق‌ترین و شناخته‌شده‌ترین اثر Soundgarden دانست. این مجموعه باعث شد گروه برای اولین بار در صدر جدول بیلبورد آمریکا قرار بگیرد. فضای آلبوم تاریک، فلسفی و در عین حال احساسی است و نشان‌دهنده‌ی بلوغ هنری گروه محسوب می‌شود. چند تک‌آهنگ از آن به نمادهای دهه‌ی ۹۰ بدل شدند و توانستند جوایز گرمی را هم به ارمغان بیاورند. ۳. Down on the Upside (1996) در این آلبوم، گروه تلاش کرد از ریشه‌های سنگین گرانج فاصله بگیرد و سبک‌های تجربی‌تر را بیازماید. با وجود واکنش‌های متفاوت، منتقدان خلاقیت و جسارت هنری اعضا را ستودند. این اثر آخرین آلبوم استودیویی گروه در دهه‌ی ۹۰ پیش از انحلال موقت آن‌ها بود.

پایان، بازگشت و سرنوشت نهایی گروه: پس از انتشار آلبوم Down on the Upside (1996)، اختلافات داخلی میان اعضا درباره‌ی جهت هنری و فشارهای سنگین شهرت به‌تدریج افزایش یافت. فضای کاری پرتنش و خستگی ناشی از سال‌ها تور و ضبط باعث شد که در سال ۱۹۹۷ گروه به‌صورت رسمی منحل شود. اعضا تصمیم گرفتند مدتی از هم جدا شوند تا بر پروژه‌های شخصی تمرکز کنند. پس از انحلال، هر یک از اعضا مسیر جداگانه‌ای در پیش گرفتند. کریس کورنل به‌عنوان خواننده‌ی مستقل فعالیت کرد و بعدها به گروه Audioslave پیوست که با اعضای سابق Rage Against the Machine تشکیل شده بود. مت کامرون به گروه Pearl Jam ملحق شد و تا سال‌ها در آنجا به نوازندگی ادامه داد. کیم تایل و بن شپرد نیز در پروژه‌های موسیقایی متفرقه و محلی فعالیت داشتند. در سال ۲۰۱۰، پس از بیش از یک دهه جدایی، Soundgarden اعلام کرد که دوباره متحد شده‌اند. بازگشت آن‌ها با استقبال گسترده‌ای از سوی طرفداران و رسانه‌ها همراه بود. آن‌ها تورهای جهانی برگزار کردند و در سال ۲۰۱۲ آلبوم جدیدی با نام King Animal منتشر کردند؛ آلبومی که در عین وفاداری به ریشه‌های گروه، نشان از پختگی و رشد موسیقایی‌شان داشت.

اما سرنوشت تلخ گروه با درگذشت ناگهانی کریس کورنل در سال ۲۰۱۷ گره خورد. او پس از اجرای کنسرتی در دیترویت درگذشت و جامعه‌ی موسیقی با شوک عظیمی روبه‌رو شد. مرگ او عملاً پایان Soundgarden را رقم زد، زیرا اعضا اعلام کردند که بدون صدای او ادامه دادن ممکن نیست. با این حال، میراث این گروه زنده ماند؛ صدای خلاقانه، اشعار درون‌نگر و ساختار موسیقایی منحصربه‌فردی که Soundgarden به دنیای راک هدیه داد، هنوز الهام‌بخش نسل‌های جدید نوازندگان و دوست‌داران موسیقی است.