زندگینامه ملک الشعرای فوتبال(رونالدینیو)

بریم زندگینامه این ستاره سابق فوتبالو باهم ببینیم:)

رونالدو دو آسیس موریرا در ۲۱ مارس ۱۹۸۰ در پورتو آلگره، برزیل، متولد شد. مادرش میگوئلینا پرستار بود و پدرش ژائو، کارگر کشتی‌سازی و بازیکن تیم محلی کروزیرو. ژائو در هشت سالگی رونالدینیو بر اثر حمله قلبی در استخر خانوادگی درگذشت. رونالدینیو در کودکی به فوتسال و فوتبال ساحلی علاقه داشت و استعدادش در کوچه‌های پورتو آلگره کشف شد. او تحت تأثیر برادر بزرگ‌ترش، روبرتو دو آسیس (فوتبالیست حرفه‌ای که بعداً مدیر برنامه‌هایش شد)، به تیم زیر ۱۴ سال سیون سوئیس پیوست و در ۱۹۹۳ با چند عنوان قهرمانی آنجا را ترک کرد.

فعالیت حرفه‌ای او در ۱۹۹۸ با گرمیو در لیگ دسته اول برزیل آغاز شد. او در ۶۲ بازی، ۲۲ گل زد و به دلیل درخشش در فوتسال و فوتبال جوانان، توجه جهانی را جلب کرد. در تابستان ۲۰۰۱، با ۵ میلیون یورو به پاری سن ژرمن (PSG) فرانسه پیوست. در PSG، با وجود اختلاف با سرمربی لوئیس فرناندز (به دلیل حاشیه‌های زندگی شبانه)، درخشید. او در ۷۷ بازی ۱۷ گل زد، از جمله گل برگزیده فصل مقابل گنگام (۲۲ فوریه ۲۰۰۳) و دو گل در نیمه‌نهایی جام حذفی فرانسه مقابل بوردو. او در قهرمانی جام اینترتوتو ۲۰۰۱ نیز نقش داشت.

دوران اوج در بارسلونا در تابستان ۲۰۰۳، رونالدینیو با ۳۲.۲۵ میلیون یورو به بارسلونا پیوست، در حالی که منچستر یونایتد و رئال مادرید هم پیشنهاد داده بودند. او با شماره ۱۰، بارسا را به اوج بازگرداند. در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۵، بارسلونا قهرمان لالیگا شد و رونالدینیو ستاره تیم بود. در فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۶، او با ۲۷ گل و ۲۲ پاس گل در ۴۷ بازی، به قهرمانی لالیگا و لیگ قهرمانان اروپا (پیروزی ۲-۱ مقابل آرسنال) کمک کرد. قراردادش تا ۲۰۱۰ تمدید شد و دستمزدش (۱۵ میلیون یورو سالانه + ۸ میلیون مزایا) او را پردرآمدترین فوتبالیست جهان در ۲۰۰۶-۲۰۰۷ کرد.

در ۲۰۰۵، رونالدینیو مرد سال فوتبال اروپا شد (جایگزین آندری شوچنکو) و برای دومین بار بهترین بازیکن جهان FIFA (پس از زین‌الدین زیدان و رونالدو). او در بارسلونا ۲۰۷ بازی انجام داد، ۹۴ گل زد و حدود ۶۰ پاس گل داد. اما در ۲۰۰۷-۲۰۰۸، به دلیل مصدومیت‌ها و افت تناسب اندام، عملکردش ضعیف شد و جوزپ گواردیولا (سرمربی جدید) او را از تیم کنار گذاشت.

حضور در میلان و بازگشت به برزیل در آگوست ۲۰۰۸، رونالدینیو با ۲۵ میلیون یورو به آث میلان پیوست و شماره ۸۰ (سال تولدش) را انتخاب کرد. اولین گلش در دربی میلان مقابل اینتر (۲۸ سپتامبر ۲۰۰۸) بود که به پیروزی ۱-۰ منجر شد. در فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۹، ۱۰ گل و ۱۲ پاس گل در ۳۲ بازی ثبت کرد، اما مشکلات تناسب اندام و زندگی شبانه (انتقاد کارلو آنچلوتی) باعث افتش شد. در فصل ۲۰۱۰-۲۰۱۱، با ۹ گل و ۱۵ پاس گل، به قهرمانی سری آ کمک کرد. او در میلان ۹۵ بازی و ۲۶ گل داشت.

در ۲۰۱۱، به فلامنگو برزیل پیوست و شماره ۱۰ و کاپیتانی گرفت. در ۳۱ بازی، ۶ گل زد، اما در ژوئن ۲۰۱۲ جدا شد. سپس به اتلتیکو مینیرو رفت و شماره ۴۹ (سال تولد مادرش) را انتخاب کرد. در ۲۰۱۳، با ۲۰ گل و ۱۰ پاس گل در ۵۷ بازی، اتلتیکو را به اولین قهرمانی کوپا لیبرتادورس رساند و بهترین بازیکن لیگ برزیل و بازیکن سال آمریکای جنوبی شد. او در ۲۰۱۳-۲۰۱۴ نیز قهرمان جام سودامریکانا شد.

حضور در مکزیک و خداحافظی در سپتامبر ۲۰۱۴، با قرارداد دوساله به کوئرتارو مکزیک پیوست و شماره ۴۹ را پوشید. در آوریل ۲۰۱۵، دو گل انفرادی مقابل آمریکا در ورزشگاه آزتکا زد و مورد تشویق تماشاگران رقیب قرار گرفت (مشابه الکلاسیکو ۲۰۰۵ در برنابئو). او در ۳۵ بازی، ۸ گل زد و در ژوئن ۲۰۱۵ جدا شد. در ژوئیه ۲۰۱۵، به فلومیننزه پیوست و در ۳۱ بازی، ۹ گل زد. رونالدینیو در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۸ (سن ۳۷ سالگی) از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد.