برخی مفاهیم درونی انیمه‌های شونن

قراره چندتا مفهوم توی انیمه‌های شونن رو خیلی مختصر بررسی کنیم، که به نظرم جالب بودن و شاید کمتر بهشون دقت شده باشه (شایدم نه👀) از همین اول می‌گم، برای این پست یکم کمک داشتم، ولی با این حال کلا متن و تنظیمش با خودم بوده. ممنون که انتخابش کردین، و بریم که شروع کنیم👈

این موضوع رو از همون اول توی شخصیت اصلی می‌بینیم؛ مردم دهکده از ناروتو فاصله می‌گیرن، بخاطر اینکه یه "هیولا" درون خودش داره. در طول ماجراها ناروتو یاد می‌گیره که چیزی که می‌تونه باشه (همون هویتش) به حرف دیگران یا حتی "هیولا"ی درونش بستگی نداره. اون "انتخاب" می‌کنه که کی باشه، چطور از قدرتش استفاده کنه و اصلا برای چی مبارزه کنه. پس انیمه ناروتو داره به این اشاره می‌کنه که "هویت ساختنیه". و یه نکته کوچیک هم توی این انیمه که خب برام جالب بود.. ویلن‌ها صرفا به دنبال نا/بودی یا انت/قام نیستن. اون‌ها فقط دنبال تلافی کردن دردشون نیستن، درواقع عمیق فکر می‌کنن و از راه همون درد به یه معنی می‌رسن، هرچند تاریک. (می‌تونیم بگیم با مفهوم "معناسازی از طریق رنج" مرتبطه.)

داستان دو برادری که با دانش می‌خوان از قوانین دنیا فراتر برن و بابت این کار بهای سنگینی رو متحمل می‌شن؛ اشاره به اینکه قدرت بدون محدودیت فا/جعه‌سازه. در طول ماجرا هم بارها مفاهیم اخلاقی به تصویر کشیده شده، مخصوصا درباره ج/نگ ایشیوال تو انیمه.

از طرفی لوفی به نوعی نماد آزادیه؛ بیش از حد بی‌قیده و معمولا مسئولیت عواقب کارهاش رو به عهده نمی‌گیره. از طرفی هم توی این انیمه افرادی هستن که بخاطر همین آزادی‌ای که دارن، دیگران رو به اس/ارت در میارن یا باعث نا/بودی زندگی افراد زیادی می‌شن؛ و می‌بینیم که لوفی در برابر این نوع آزادی ساکت نمی‌مونه و تو سفرهاش به افرادی که مورد بی‌عدالتی قرار گرفتن کمک می‌کنه. درکل این انیمه هم‌زمان جنبه‌های مثبت و منفی آزادی رو در نظر گرفته.

طولانی نمی‌گم، فقط اینکه، با این حال که شی/طان‌ها ظاهرا هیولا بودن اما اکثرشون رنج کشیده بودن. و حتی شی/طان‌هایی داشتیم که نمی‌شد فقط از روی ظاهرشون قضاوت کرد، مثل نزوکو (وقتی تومیوکا رفته بود سراغش یادتونه؟ فکر می‌کرد اون هم یه شی/طان مثل بقیه‌ست. بقیه هاشیراها هم اون اول همینطور فکر می‌کردن.)

توی جهان قهرمان‌ها یه قانون نانوشته هست که: قدرت بیشتر برابر با بار مسئولیت سنگین‌تره. میدوریا اول فقط از یه رویا شروع کرد ولی هیچ خبر نداشت قراره چه مسیری رو بگذرونه. اون هرچقدر قوی‌تر می‌شد چالش‌ها و مسئولیت‌هاش هم سخت‌تر می‌شدن (مخصوصا توی فصل ۶ کاملا اون فشار سنگین مسئولیت پررنگ بود.)

دیگه فکر کنم واضح باشه؛ شخصیت‌هایی که با تلاش‌هاشون معنا می‌ساختن، نه با نتیجه نهایی. هرچند که گاهی قبول نتیجه براشون سخت بود (حق دارن خب)