شاعر ایرانی یا...

ایران...

شاعر روس: من برای هیچ میمیرم

شاعر ایرانی: به مغرب سینه مالان قرص خورشید نهان میگشت پشت کوهساران

فرو میریخت گردی زعفران رنگ به روی نیزه ها و نیزه داران

ز هر سو بر سواری غلت میخورد تن سنگین اسب تیر خورده

به زیر باره مینالید از درد سوار زخم دار نیم مرده...

نهان میگشت روی روشن روز به زیر دامن شب در سیاهی... (به افتخار شاعر و هنر زیباش یه لایکمون نشه؟)

در آن تاریک شب میگشت پنهان فروغ خرگه خوارزمشاهی

در آن باران تیغ و برق پولاد میان شام رستاخیز میگشت

در آن دریای خون در دشت تاریک به دنبال سر چنگیز میگشت

به پاس هر وجب خاکی از این ملک چه بسیار است، آن سر ها که رفته

ز مستی بر سر هر قطعه زین خاک خدا داند چه افسر ها که رفته

دوستتون دارم زیبارویان ❤🫡