گسـست از واقعیت؛انگار دنـیا واقعـی به نظـر نمیرسد.

تا حالا شده احساس کنید که واقعی نیستید؟یا از بیرون مغزتان به خودتان نگاه می کنید؟یا حتی شخصی را دارید که این احساس را تجربه کرده باشد؟ در این پست چیستی و چرایی آن را خواهیم فهمید.

«تعریف علمی و کلی» احساس گُسست از واقعیت (Derealization) نوعی تجربه‌ی ذهنی است که در آن فرد، محیط اطراف خود را ناآشنا، غیرواقعی یا بی‌روح درک می‌کند. در این حالت، فرد می‌داند که آنچه می‌بیند واقعی است، اما حسِ درونیِ واقعیت را از دست داده است. جهان ممکن است مثل تصویری مه‌آلود یا صحنه‌ای از خواب به نظر برسد. ( یه حسی مثل تصویر بالا که مشاهده می کنید!)

«تجربه درونی» برای بسیاری از افراد، این احساس با افکاری مانند «انگار همه چیز مصنوعی شده» یا «من از بیرون دارم خودم را می‌بینم» همراه است. صداها ممکن است دورتر یا کندتر به گوش برسند، رنگ‌ها کم‌رنگ‌تر شوند، و حتی زمان حس متفاوتی پیدا کند. در چنین وضعی، فرد می‌تواند از نظر جسمی حاضر باشد، اما از نظر ذهنی و احساسی فاصله گرفته است.

«دلایل احتمالی» احساس گُسست از واقعیت معمولاً واکنشی دفاعی از سوی ذهن است؛ وقتی با اضطراب، استرس شدید، یا تروما (آسیب روانی) مواجه می‌شویم، ذهن برای محافظت از خود «قطع ارتباط» می‌کند. خواب ناکافی، فشار عصبی طولانی‌مدت، یا حتی استفاده از مواد روان‌گردان نیز می‌تواند محرک این حالت باشد.

«پیامد ها و درک درست» اگرچه این احساس ممکن است ترسناک باشد، اما در اغلب موارد موقتی است و به‌تدریج با کاهش فشار روانی از بین می‌رود. شناخت آن به عنوان بخشی از واکنش طبیعی ذهن به استرس، می‌تواند به کاهش اضطراب فرد کمک کند. نکته‌ی مهم این است که فرد بداند «دیوانه نشده»، بلکه ذهنش در حال دفاع از اوست.

«راه های مقابله با این موضوع» بازگشت به زمینِ واقعیت نیازمند تمرکز بر بدن و لحظه‌ی حال است: تنفس آگاهانه، لمس اشیای اطراف، گفت‌وگو با دیگران، خواب کافی و مراجعه به روان‌شناس می‌تواند مؤثر باشد. احساس گُسست از واقعیت، نشانه‌ی ضعف نیست؛ بلکه پیامی است از ذهن که می‌گوید: «وقتِ بازگشت به خودت رسیده است!.»