خیلی از دانشمندان دغدغه ی تعریف انسان هارو دارند. ارزش انسان ها به خواسته هاشونه ولی ارزش خواسته هاشون چقدره ؟
جهان اطراف ما جهانی از جنب و جوش و رقابته، هر کسی به دنیا میاد تا به چیزی برسه. این چیزیه که حسادت آدم ها رو شکل میده. ما معمولا به افراد خیلی بالا رده حسادت نمیکنیم. همچنین آدمایی که دنبال چیز متفاوتی با ما هستند.
تو همچین دنیایی آدمایی که ارزش و هدف مشخصی ندارند پیرو نظر دیگران اند. مثل حزب باد شکل اطرافیانشون رو میگیرند. کسی از افراد وابسته خوشش نمیاد. همه دنبال افرادی بهتر از خودشان هستند. کمالاتی که باعث بشه اون فرد رو بیشتر دوست داشته باشند.
تو بحث ازدواج یکی از ملاک ها چیه ؟ آفرین پول! پول ، درخشش، دارایی چیزیه که یه تاجر بابتش ستایش میشه مثل سنگ های قیمتی
تو تلوزیون کسی که مردم نگاهش میکنند و بابتش هورا می کشند. ورزشکاریه که زمان زیادی رو صرف بدن سالم و قوی کرده. مثل یک درخت تنومند که از دانه ای کوچیک قد کشیده.
کمالات آدما فقط به این چیز ها ختم نمیشود. وقتی میخواهند دو نفر را با هم مقایسه کنند یکی از اولین چیز هایی که به ذهنمون میرسه جایگاه اونهاست. رئیس ،معاون، مدیر، ارباب، قبله عالم! از این لحاظ ملت ها میتوانند مثل یک دسته ی گرگ باشند که رهبری میشه. اما این به خودی خود بد نیست. جایگاه آدم ها نسبت به هم روابطشون رو میسازه ، مثل یک مادر و فرزندش
وقتی میخواهند به کسی فحش بدن و شعورش رو زیر سوال ببرند اون فرد رو به حیو.ان تشبیه می کنند. یکی از واضح ترین فرق های انسان و حیوان شعوره. با داشتن عقل و دانش انسان به جایگاه بالاتری میرسه. عقل انسان مانع ارتکاب گناه میشه و اونها را به فرشتگان با اراده تبدیل می کنه.
چیز هایی که گفتم ظاهرا بدیهی هستند، انسان ها اشرف مخلوقات هستند. معلومه که از سنگ،گیاه، حیوان وفرشته ها بالاترند و می توانند به خالقشان عشق بورزند.
گیاهان از آب و نور خورشید به خوبی استفاده می کنند تا سلامت خود را حفظ کنند
پس چرا آدم ها سیگار می کشند؟ چرا به سلامتشون اهمیت نمی دهند؟
برخی حیوانات از بچه ی گونه های دیگر مراقبت می کنند
پس چرا آدم ها به هم نوع خود رحم نمی کنند؟
این بخش به احترام ناظر حذف شده و پست شخصی میشود. (میدونم که هنوز بلد نیستم خوب مطلب درست کنم )