عکس هایی که گرفتم24

با قلم کودکی ام برآیت می نویسم دلم برآیت تنگ شده است...حس کودکانه من هرگز دروغ نمی گوید! [1404/5/6] ‹ بامداد 3:08›

میان ما و زندگی یک چیزی گنگ بود،‏ما دیر آمدیم یا زود،‏هر چه بود به موقع نیامدیم...

وقتی همه چیز خوب است، میترسیم! ما به لنگیدن یک جای کار عادت کرده‌ایم...

من ‏در این ‏خلوتِ خاموشِ سکوت، اگر از یاد تو ‏یادی نکنم می‌شکنم...

مائیم که بی‌هیچ سرانجام خوشیم...

من اَز آن روز کِه در بند تواَم آزادم…

زمان و‌ مکان مناسبی برای جوانی نبود،‏کاش در روزگار دیگری می‌زیستیم،‏ما همگی حیف بودیم...

تو قشنگ‌ترین چیزی هستی که هر شب در قلبم می‌تپد:)))

‏بعضى چيزا نميتونن ادامه داشته باشن،ولى هرگز هم قرار نيست تموم بشن....

من اگه تو رو فراموش کنم دیگه هیچ خاطره‌ی قشنگی ندارم که بهش فکر کنم...🤍

من از سیاه‌ترین شب، به آفتاب رسیدم…

مرا ببخش که اینگونه دلتنگ به تو می‌اندیشم...:)

امشب که در هوای تو پر میزند دلم ای مهربان من، تو کجایی و من کجا…

بگذر تابستان...بگذر...حال من با تو خوب نمی‌شود،پاییز حال مرا بهتر می‌شناسد!

تو غم‌انگیزترین بخش از من خواهی بود، بخشی از من که هیچوقت قرار نیست مال من شه...

و شاید عجیب ترین و طولانی ترین فاصله؛فاصله آدم از خودش،از دلش باشه...

موهايمان در جوانى سفيد شد... گفتند؛ ارثى است،راست گفتند! ما وارثان اضطراب در تاريخ بوديم...!

می‌گفت؛ته این راه که بری می‌خوری به دریا جایی هست که چین می‌افته بین آسمون و زمینش، دیگه نه تو،تویی و نه من، منم...از رقص و نور و آواز،گوش کن!داری می‌رسی..

تا کجا باید سفر کرد؟تا کجا باید دوید؟از کجا باید گذر كرد؟ تا به شهر تو رسید...

فراموش نکن که آدمی در این جهان هست، که همیشه و هر لحظه می‌توانی پیش او‌‌ برگردی🤍:)

پایانت تلخ بود ولی مسیره قشنگی داشتیم..بدرود ای شیرین ترین اشتباه من:)