«مقایسه نکن، اونا هم مثل تو گم شدن.»

«خودتو با بقیه مقایسه نکن...» چون بقیه هم دارن خودشونو با یه بقیه‌ی دیگه مقایسه می‌کنن!

همه‌مون تو یه حلقه گیر کردیم: یکی حس می‌کنه کمه چون زندگی تو رو دیده تو حس می‌کنی عقبی چون یکی دیگه رو دیدی اون یکی هم فکر می‌کنه هیچی نشده چون یه نفر دیگه از اون جلوتره... و این چرخه هیچ‌وقت تموم نمی‌شه. چون واقعیت اینه: > همه دارن با نسخه‌ی ادیت‌شده‌ی همدیگه خودشونو می‌سنجن.

فقط قسمت قابل‌نمایش زندگی‌ها داره پُست می‌شه: سفرای خاص موفقیتا لحظه‌های خوشحال لباسای نو، چهره‌های با فیلتر

ولی کسی درد، خستگی، ترس، حسادت، خالی بودنشو پُست نمی‌کنه. اما همه اونارو دارن. حتی همونایی که بهشون حسادت می‌کنی.

بدون: کسی واقعاً همونی نیست که نشون می‌ده تو هم نباید خودتو با چیزی مقایسه کنی که نصفه‌شو دیدی رقابت تو زندگی واقعی نیست، تو ذهن خودمونه