Tom Odell - When I Close My Eyes
When I close my eyes
لینک کوتاه
توجه!
محتوای این بخش توسط کاربران تولید میشود. پیش از انتشار، محتوا بهصورت سیستمی یا توسط ناظرین بررسی میشود، با این حال این بررسی به منزله تضمین کامل صحت، مشروعیت یا عدم تخلف محتوا نیست.
مسئولیت نهایی مطالب منتشرشده بر عهده کاربر تولیدکننده آن است. در صورت دریافت گزارش یا احراز تخلف، محتوا اصلاح یا حذف خواهد شد.
دیگه دوستم نداری؛ نه؟
در هر زمانی، در هر مکانی، برای هر فردی؛ بهترین پاسخ «نمیدانم.» است.
+ حالت چطور است؟ «نمیدانم.»
+ امتحان از چه درسی بود ؟ «نمیدانم.»
+ فیلم مورد علاقهات چیست؟ «نمیدانم.»
+ چرا تنها نشستهای؟ «نمیدانم.»
+ چرا گریه میکنی؟ «نمیدانم.»
+ به چه میخندی؟ «نمیدانم.»
ثابت شد؟
حقیقت ناگواری بود.
وایب شما🛐
خوشحالم کردی، ممنونم نظر لطفته.
تلختر از خود فقدان، درماندگی در برابر آن بود؛ اینکه میدانستم هیچ چارهای از دستم برنمیآید. تمام آرزوهایم در برابر حقیقتی چنین ناگوار، رنگ میباختند و من، بیآنکه پناهی داشته باشم، نظارهگر فروریختنشان بودم.
این صدا بیش از هر چیز دیگری، اشک از دیدگانم جاری میساخت. چگونه میتوانستم به همین آسانی، تمام آنچه را که داشتم از کف بدهم؟ چگونه ممکن بود این وسیلهی کوچک، چنین بیرحمانه رشتهی امیدهایم را بگسلد و مرا با انبوهی از آرزوهای بر باد رفته تنها بگذارد؟
چه زود تمام آنچه روزگاری مایهی دلگرمیام بود، رنگ باخت. گویی سرنوشت، بیآنکه لحظهای درنگ کند، دسترنج تمام روزهایم را از من ربوده بود. دیگر نه امیدی به بازگشت آنچه ازدسترفته داشتم و نه اطمینانی به فردایی که پیش رویم بود.
میدانم که به همان اندازه که دوستت دارم، برایم عزیز و بیهمتایی. میدانم که هرگز توان جبران اندکی از لطف و مهربانیهایت را نخواهم داشت. و میدانم که دوستداشتنت تا همیشه در وجودم باقی خواهد ماند.
هرچه باشد، من همان «دوستدار همیشگی» توام؛ مگر نه؟
اما تو چطور؟ تا چه هنگام قرار است در پس ذهن تو، غبار فراموشی بر خاطرهام بنشیند؟ تا کی باید چشمانتظار بمانم؟ تا چه زمان باید بار دلتنگیات را به دوش بکشم، بیآنکه بدانم کجایی، چه میکنی و آیا روزی بازخواهی گشت؟