📴;KIUNJIN STAY safe...
لینک کوتاه
توجه!
محتوای این بخش توسط کاربران تولید می‌شود. پیش از انتشار، محتوا به‌صورت سیستمی یا توسط ناظرین بررسی می‌شود، با این حال این بررسی به منزله تضمین کامل صحت، مشروعیت یا عدم تخلف محتوا نیست.
مسئولیت نهایی مطالب منتشرشده بر عهده کاربر تولیدکننده آن است. در صورت دریافت گزارش یا احراز تخلف، محتوا اصلاح یا حذف خواهد شد.
گل گلیای من اینجا چیزی نگین لطفا هرچی میخواین تو دایرکت/اونیکی نظرسنجیم بگین بوث🪼🧚🏻♀
جمعیت روز به روز بیشتر و آدم‌ها روز به روز تنها تر میشن
شاید بعضی از این روزها واقعا سردتر از چیزی باشن که انتظارش رو داشتم. شاید هم گاهی آدم نه از تنهایی، بلکه از این خسته میشه که حتی میان آدم‌ها هم نمی‌تونه از تنهایی فاصله بگیره
وقتی هر رابطه‌ای انگار یه معامله‌ست، هر مهربونی یه انتظار پشتشه و هر نزدیکی ممکنه مقدمه‌ای برای یه درخواست باشه، کم‌کم حتی به چیزهای قشنگ هم مشکوک می‌شی. یاد می‌گیری قبل از اینکه کسی بهت آسیب بزنه، خودت یک قدم عقب‌تر بایستی.
گاهی از اینه که آدم اون‌قدر از حساب‌وکتاب‌های پنهان آدم‌ها خسته شده که دیگه نمی‌دونه کجا می‌تونه بدون محاسبه کردن، بدون شک داشتن، بدون اینکه مدام دنبال نیت پشت حرف‌ها بگرده، فقط خودش باشه.
البته همچنان امیدورم روزهای گرم تری برسن
روزهایی که دیگه آدما به همدیگه با دید آدم به فرصت نگاه نکنن
با دید انسان به انسان نگاه کنن
گوش دادن به حرف قلب مخصوصا درمورد آدما حماقته
انگار خودت با پای خودت میپری توی دره
احساسات...
یکی از موارد احمقانه هست...
البته این روزا کمتر حضورش حس میشه...
روزهای آفتابی سرد و نمور و شب های تاریک تر از سیاهی و تنها...
تو یا واقعا انقد احمقی، یا انقد باهوشی که تظاهر به احمق بودن میکنی...؛
گاهی رشد کردن به این معنی نیست که قدرت بیشتری برای تغییر دنیا به دست بیاری؛ گاهی یعنی دیگه لازم نباشه با تمام دنیا بجنگی تا بتونی توش احساس آرامش کنی.