لینک کوتاه
توجه!
محتوای این بخش توسط کاربران تولید میشود. پیش از انتشار، محتوا بهصورت سیستمی یا توسط ناظرین بررسی میشود، با این حال این بررسی به منزله تضمین کامل صحت، مشروعیت یا عدم تخلف محتوا نیست.
مسئولیت نهایی مطالب منتشرشده بر عهده کاربر تولیدکننده آن است. در صورت دریافت گزارش یا احراز تخلف، محتوا اصلاح یا حذف خواهد شد.
کوه باش و دل نبند؛
خیلی خوبه که اینجارو هیچکس نمیبینه .
ایران مادرهای خوب دارد و غذاهای خوشمزه و روشنفکران بد و دشتهای دلپذیر.
یاد تو هرجا که هستم با منه،
داره عمر منو آتیش میزنه.
تو برام خورشید بودی، توی این دنیای سرد
گونههای خیسمو، دستای تو پاک میکرد.
حالا اون دستا کجاست؟ اون دوتا دستای خوب
چرا بیصدا لب قصههای خوب
من که باور ندارم اون همه خاطره مرد
عاشق آسمونا پشت یک پنجره مرد
آسمون سنگی شده، خدا انگار خوابیده
انگار از اون بالاها گریههامو ندیده.
نمیدانم عزیزم، شاید ما در زندگی بعدی آسوده و خوشبخت باشیم. شاید آنجا نبض دردهایمان خاموش باشد.
چجوری طاقت آورد، اون همه روز و شب سیاه؟ به خندههای تو فکرمیکرد شاید، تو تموم طول راه.
چجوری تحمل کرد، اون همه روز و شب سیاه؟ به دیدن دوبارهی تو فکرمیکرد شاید، تو تموم طول راه.