to be loved by a horse

شعلهٔ رقصانی در باد است. یالهایش پرچمهای بیقرار آزادیاند، هر سمش ستارهای بر سینهٔ خاک. میدوید چون زمین را میفهمد، نه از ترس، که از شوق رسیدن به افقهای نادیده. نفسش با باد میآمیزد، نگاهش آیینهٔ رازهای سفر. در دویدنش حقیقتی نهفته: آزادی یعنی پرواز در تماس با زمین. وقتی میایستد، سایهاش در غروب، قصهٔ عشقی را روایت میکند که تنها طبیعت آن را درک میکند. اسب، خاطرهٔ گمشدهٔ زمین از رهایی است.